GRUPA V

                                    

DRODZY RODZICE, KOCHANE DZIECI !!!

Pomimo wyjątkowego dla nas wszystkich czasu, zadbajmy wspólnie o naszych przedszkolaków. W związku z zaistniałą sytuacją, regularnie na stronie internetowej naszego przedszkola, będzie ukazywać się oferta edukacyjna zgodna z podstawą programową wychowania przedszkolnego. Oferta ta będzie rozłożona na każdy dzień tygodnia, w którym dzieci nie mogą być w przedszkolu.

Dodatkowo serdecznie zapraszam do udziału w różnorodnych konkursach, które będą pojawiać się na naszej stronie internetowej.

Wszelkie pytania, wątpliwości, sugestie  prosimy kierować na naszą pocztę mailową pod adresem :  grupaVmpi@interia.pl

Dużo zdrowia oraz cierpliwości i wytrwałości, a przede wszystkim udanych i twórczych działań z Waszymi pociechami życzy nauczyciel grupy V: mgr Olga Zbień.

 

GALERIA ZDJĘĆ "PRZEDSZKOLAK W DOMU"

 

 

 

30.06.2020 Wtorek

 

Witam wszystkich w ostatni dzień Roku szkolnego 2019/2020
Już jutro wakacje!
Spotkamy się dopiero we wrześniu.
Ciekawe ile urosniecie przez wakacje.
Z jakimi wspomnieniami wrócicie do przedszkola?
Mam nadzieję, że będziecie się dobrze bawić i wypoczywać.
Jestem pewna ,że będziecie zachowywać zasady bezpieczeństwa, że będziecie słuchać rodziców, dziadków, starszego rodzeństwa.
Do zobaczenia za dwa miesiące.

 

„Dzień 2.”

 

  1. Rodzic pokazuje na zdjęciach różne rekwizyty sportowe a zadaniem dzieci jest łączenie rekwizytów z dyscyplinami sportowymi. Podawanie nazw dyscyplin sportowych.
  2. Tworzenie albumu Dyscypliny sportowe. Poznawanie nazwisk znanych polskich sportowców.
  3. Wspólny spacer z rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

 

IV 2, IV 20

IV 2, IV 5, IV 19

I 7, IV 1, IV 8

IV 1

IV 8

IV 12

.................................................................

 

 

29.06.2020 Poniedziałek

 

„Dzień 1.”

Witam wszystkich
.Już jutro ostatni dzień nauki, a później wakacje.
Wyjedziemy nad morze, w góry, nad jeziora, do lasu, nad rzekę..
Będziemy odpoczywali, bawili się i uprawiali różne sporty.
Ciekawa jestem jakie sporty najbardziej lubicie?
Wymieńcie swój ulubiony sport i podzielcie ten wyraz na sylaby i głoski.

 

  1. Rozmowa na temat sportu. WspólneOdnajdywanie w gazetach i w czasopismach obrazków przedstawiających ludzi aktywnie spędzających swój czas wolny.
  2. Wykonanie albumu nt. „ Propozycje na spędzanie czasu wolnego”
  3. Wspólny spacer z rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłów rodziców.

 

 

 

IV 2, IV 9, IV 12, IV 19

IV 5, IV 9

IV 2, IV 5

IV 13

IV 1, IV 8, IV 19

IV 2

............................................................

 

 

26.06.2020 Piątek

„Wakacje!”

Dzień dobry
Już niedługo wakacje
Z czym kojarzą wam się wakacje?
Tak, że słońcem , morzem, piaskiem ,górami,rzeką, z wędrówkami, z lasem, jeziorem..
Wybierzcie trzy wyrazy z tych co wymieniłam i podzielcie na sylaby i głoski.
Musicie bardzo uważać w czasie na wakacjach na bezpieczeństwo i słuchać mamy i taty, babci i dziadka,starszego rodzeństwa.

 

  1. Lato wreszcie! – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

Lato wreszcie!

Urszula Kozłowska

Już walizki w bagażniku,

torba, plecak, pięć koszyków…

Czy na pewno wszystko mamy?!

Bo za chwilę wyjeżdżamy!

Tata już przy kierownicy,

denerwuje się i krzyczy.

Szkoda przecież każdej chwili!

– Jedźmy w końcu, moi mili!

 

Lato, lato, lato wreszcie

Nie będziemy siedzieć w mieście!

Wszyscy więc wsiadają prędko:

Dziadek Władek z wielką wędką,

Babcia z kotem, pies nasz, Ciapek,

Mama (niosąc stos kanapek),

Moja siostra z parasolką

i braciszek z deskorolką,

 

potem ja z piłkami dwiema…

lecz już dla mnie miejsca nie ma!

Lato, lato, lato wreszcie,

Czy będziemy siedzieć w mieście?

Tata mówi: – Nie ma strachu,

jeszcze miejsce jest na dachu.

Więc mi trochę zrzedła minka:

– Ja na dachu? Ja… dziewczynka?

Tata tylko kręci głową:

– Cóż za pomysł, daję słowo?!

Oj! Córeczko moja mała,

coś ty sobie ubzdurała?

 

Lato, lato, lato wreszcie,

Nie będziemy siedzieć w mieście!

Już na dachu stos bagaży,

a ja uśmiech mam na twarzy.

Siedzę sobie obok mamy,

no i wreszcie wyjeżdżamy!

Słońce nam wskazuje drogę –

już doczekać się nie mogę!

Wiem, że w dali na nas czeka

Las szumiący, łąka, rzeka…

Lato, lato, lato wreszcie,

Nie będziemy siedzieć w mieście!

 

Po lekturze wiersza Rodzic rozmawia z dziećmi na temat jego treści: O czym jest wiersz? Dokąd wyjeżdżają bohaterowie wiersza? Co ze sobą zabierają? Jakie macie plany na wakacje? Jak będziecie spędzać czas na wakacjach?

 

  1. „Moja wyspa” – praca techniczna. Rodzic przygotowuje materiał plastyczny i przyrodniczy: piasek, kamyki, patyczki, kawałki kory, piórka, masę solna, plastelinę. Daje dzieciom także rolki po papierze toaletowym, plastikowe zakrętki, plastelinę, drobne koraliki. Dzieci przygotowują swoją wyspę na talerzyku jednorazowym, wypełniają go grubą warstwa masy solnej z piaskiem, którą zagospodarowują według własnego pomysłu. Wyspy układają na oceanie zrobionym na pogniecionej przezroczystej folii, pod którą wkładają muszle, kamyki i cienkie paski zielonej krepiny. Na koniec opowiadają o swoich wyspach – co się na nich znajduje, jak można spędzić na nich czas, z kim chciałyby się tam znaleźć.
  2. Wspólny spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9;

II: 2, 8, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 7, 8, 19, 21.

 

......................................................................

 

25.06.2020 Czwartek

Dzień dobry
Witam wszystkich cieplutko w ten letni poranek.
Porozmawiajmy sobie dzisiaj o przyjaźni.
Czy wiecie , kto to jest przyjaciel?
A czy wiecie, co to jest przyjaźń?
Czy macie już przyjaciół?
Czy spędzacie z nimi wspólnie czas?
Na pewno dla dzieci w Waszym wieku przyjaciółmi jest mama i tata, babcia i dziadek.
Podzielcie słowo ,,przyjaciel,, na głoski i sylaby.

 

„Moi przyjaciele”

  1. „Mój przyjaciel” – rozmowa na temat przyjaciół, próba określania, kto to jest przyjaciel. Rodzic zadaje pytania naprowadzające: Kogo nazywamy przyjacielem? Czym przyjaciel różni się od kolegi? Jak powinien się zachowywać przyjaciel? Co to znaczy, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Kto z was ma przyjaciela? Następnie dzieci siadają w kole, podają sobie piłkę i kończą zdanie: Mój przyjaciel jest… – starają się dodać jak najwięcej określeń.
  2. Praca plastyczna - Malowanie swojego przyjaciela
  3. Wspólny spacer z rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 7, 9, 18, 19, 21.

 

..........................................................

 

24.06.2020 Środa

„Bezpieczne wakacje”

  1. „Wyruszamy w podróż” – rozmowa kierowana na temat planowania podróży. Rodzic pyta dzieci: O czym należy pamiętać, gdy wyrusza się w podróż? Dzieci tworzą listę rzeczy, które są niezbędne, np. na wycieczce w górach, na wakacjach nad morzem, na wycieczce w lesie, nad wodą, na łące. Następnie Rodzic omawia środki transportu, którymi można udać się w podróż. Prezentuje bilety lotnicze, autobusowe i kolejowe. Wspólnie z dziećmi odczytuje informacje o podróży zamieszczone na biletach. Rodzic pokazuje dzieciom różne przewodniki turystyczne. Zwraca uwagą na atrakcje turystyczne danego regionu, miejsca, które warto zobaczyć.
  2. Wakacyjne rady – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. Rodzic mówi: Żeby wakacje były przyjemne i bezpieczne, musicie zachowywać się w odpowiedni sposób. Posłuchajcie wiersza z wakacyjnymi radami i postarajcie się je zapamiętać.

Wakacyjne rady

Wiera Badalska

Głowa nie jest od parady,

służyć ci musi dalej.

Dbaj więc o nią i osłaniaj,

kiedy słońce pali.

Płynie w rzece woda

chłodna, bystra, czysta,

tylko przy dorosłych

z kąpieli korzystaj.

Jagody nieznane,

gdy zobaczysz w borze:

Nie zrywaj! Nie zjadaj! –

bo zatruć się możesz.

Urządzamy grzybobranie,

jaka rada stąd wynika:

Gdy jakiegoś grzyba nie znasz,

nie wkładaj go do koszyka.

Biegać boso jest przyjemnie,

ale ważna rada:

– idąc na wycieczkę pieszą

dobre buty wkładaj!

Po lekturze wiersza Rodzic rozmawia z dziećmi na temat jego treści. Prosi o wymienienie i omówienie wszystkich rad, które się w nim znalazły, dzieci notują je w dostępny sposób (rysują lub piszą), po skończeniu proponują i notują inne wakacyjne rady.

 

  1. „Przestrzegaj zasad” – rozmowa na temat bezpiecznego zachowania podczas wakacji. Przypomnienie numerów alarmowych: 112, 999, 998, 997.
  2. Wspólny spacer z rodzicami.

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 7, 9, 11, 14, 18, 19, 21.

 

 

............................................................

 

Wtorek 23.06.2020

 

Dzień dobry
Lato, lato, a tu leje...
Miała być susza, grożą nam powodzie.
Ale już w przyszłym tygodniu maja nadejść upały.
Wtedy wybierzemy się z rodzicami nad rzekę, staw,zalew.
Musicie pamiętać, żeby słuchać rodziców i pilnować się nad wodą.
Pamiętajcie , to bardzo ważne.
Nie możecie sami wchodzić do wody, ani się sami kąpać w wodzie.
Podzielcie na sylaby wyrazy: kąpiel, woda, bezpieczeństwo.
Pamiętajcie o zachowaniu bezpieczeństwa nad woda.
 

„Nad wodą”

(Dzień Ojca)

 

 

  1. „Nad morzem” – Rodzic prezentuje dzieciom na mapie Polski obszar Morza Bałtyckiego. Zachęca dzieci do podawania nazw państw, które mają dostęp do morza, odczytuje nazwy polskich rzek, które do niego uchodzą. Następnie Rodzic pokazuje zdjęcia przedstawiające krajobraz morski: mewy, fale i wiatr. Zadaniem dzieci jest rozpoznawanie i wyodrębnienie głoski w nagłosie i wygłosie słów: mewy, fale, wiatr i ułożenie nowych słów zaczynających się od wyodrębnionych głosek (słowa powinny być związane z morzem). Rodzic zwraca uwagę, że w języku polskim nie występują wyrazy za­czynające się od głoski y.
  2. Rodzic wskazuje dzieciom żółty materiał i zwraca uwagę na przedmioty, które są pod nim schowane. Wyjaśnia, na czym będzie polegała zabawa: Wiatr wiejący na plaży przykrył piaskiem różne przedmioty. Waszym zadaniem jest odgadnięcie za po­mocą dotyku, co ukryło się pod piaskiem. Następnie kolejne dzieci dotykają rzeczy spod materiału, odgadują, co to za przedmiot. Następnie dzielą jego nazwę na sylaby i głoski, przeliczają je, podają pierwszą, kolejną i ostatnią głoskę, podają słowo, które się rymuje z daną nazwą, układają zdanie z daną nazwą,
  3. Stworzenie laurki dla taty.
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II:2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 7, 8, 18, 19, 21.

 

.............................................................

 

 

Poniedziałek 22.06.2020

Witam wszystkich w ten letni poranek.
Już od soboty mamy kalendarzowe lato.
Już nie długo pojedziecie z rodzicami, z rodzeństwem ,z dziadkami na wakacje.
Pojedziecie nad morze, w góry, nad jeziora.
Będziecie oglądać piękne krajobrazy.
Mam nadzieję, że pogoda wszystkim nam dopisze.
A dzisiaj porozmawiajmy o górach.
Podzielcie na sylaby i głoski wyraz ,, góry,, ,,wakacje,, ,,pogoda,,

 

„W górach”

(Pierwszy Dzień Lata)

 

  1. „Góry to…” – zabawa w skojarzenia. Rodzic przyczepia na tablicy plansze z mapą fizyczną Polski. Dzie­ci mówią z czym kojarzą im się góry. Rodzic zadaje pytania: Kto z was był w gó­rach? Jak się nazywają góry w Polsce? Jak wyglądają góry? Czym się od siebie różnią? Co można ro­bić w górach? Jakie zwierzęta i rośliny można spotkać w górach? Jak powinniśmy się zachowywać na szlaku turystycznym?. Rodzic pomaga dzieciom zlokalizować na mapie Góry Świętokrzyskie, Karpaty, Sudety, prezentuje pejzaż górski.
  2. Góry, nasze góry – słuchanie wiersza, wytłumaczenie pojęć: hale, baca.

Góry, nasze góry

Janina Porazińska

Góry, nasze góry. Hale, nasze hale.

Kto was zna tak dobrze, jako my, górale.

Góry, nasze góry. Wy, wysokie szczyty.

Kto was przewędrował? Góral rodowity.

Po lekturze wiersza Rodzic zadaje dzieciom pytania: Kto to jest góral? Gdzie według wiersza góral wypasa owce?, Co to są hale?, Jak nazywa się góral, który zajmuje się wypasem owiec na halach?

3. Rozmowa na temat nowej pory roku, zmian zachodzących w przyrodzie

4. Wspólny spacer z rodzicami.

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 9, 15, 19, 21.

 

 

..............................................................

 

19.06.2020 Piątek

 

Witam ciepło wszystkich
Jest już bardzo ciepło, mamy już letnie klimaty z których się cieszymy bardzo.
Możemy więcej przebywać na świeżym powietrzu, chodzić na spacery do parku, do lasu.
Odpoczywamy inaczej niż zimą.
Niedługo wyjedziemy na wakacje, nad morze, w góry, nad jeziora.
Te wszystkie klimaty są odzwierciedlone w sztuce, możemy oglądać to na zdjęciach, obrazach, filmach...
Proszę pokażcie letnie klimaty w swojej pracy plastycznej.

 

„Lato w sztuce”

 

1.     „Letnie krajobrazy” – dzieci siadają przed tablicą, na której znajdują się zdjęcia przedstawiające różne letnie krajobrazy. Rodzic krótko rozmawia z dziećmi na temat zdjęć – podaje nazwę środowiska przyrodniczego i krajobrazu (np. morski, górski, las, łąka, jezioro, rzeka). Następnie proponuje dzie­ciom namalowanie farbami akwarelowymi letniego pejzażu. Dzieci zamykają oczy i przy nagraniu Lato A. Vivaldiego wyobrażają sobie krajobraz, jaki chciałyby namalować. Wspólnie przypominają technikę malowania akwarelami. Rodzic. zachęca dzieci do tworzenia nowych barw przez mieszanie ko­lorów, tak jak robią to malarze.

 

2.     „Plażowanie” – dzieci stawiają stopę na woreczku gimnastycznym. Na dany sygnał podnoszą woreczek palcami stopy. Ćwiczenie wykonują raz jedną, raz drugą nogą. Następnie w siadzie prostym podpartym przekładają palcami prawej stopy woreczek leżący przy lewej stopie i na odwrót. Na koniec rzucają woreczkami do celu – dużego pojemnika

3.     Wspólny spacer z rodzicami.

4.     Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

IV 18

I 7, IV 5, IV 8, IV 12, IV 18

IV 2, IV 13, IV 18

IV 1, IV 8

I 3, IV 19

I 7

IV 1, IV 12

I 7

 

.......................................................................

 

 

18.06.2020 Czwartek

 

Dzień dobry wszystkim w ten letni poranek.
Powiedzcie, jakie znacie kolory lata?
A jakie znacie pogody letnie ?
Czy zawsze jest ciepło?
Czy zawsze jest gorąco?
A w tym roku to było zimno bardzo długi czas w czerwcu?
A czy wiecie kiedy zaczyna się kalendarzowe lato ?
A czy wy w ogóle lubicie to lato?
A czy lubicie pogody letnie?

 

„Letnia pogoda”

 

  1. Pogoda – wysłuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.

Pogoda

Bożena Forma

Adaś ciągle spogląda w okno. Dzisiaj z grupą przedszkolaków jedzie na wycieczkę. Ale co z tą pogodą? Czy wycieczka się uda? Mają jechać bryczką i grać w piłkę.

– Mamusiu, nie widać słońca. po niebie płyną ciemne chmury – chłopiec ze smutkiem spo­gląda w okno.

– Może zabiorę grubszą kurtkę, a może wyciągnę z plecaka krótkie spodnie, pewnie ich nie założę – coraz bardziej denerwuje się Adaś.

– Nie martw się, popatrz, termometr wskazuje wysoką temperaturę – tłumaczy mama.

– Jest ciepło, chociaż trochę parno. Włączymy telewizor i zaraz dowiemy się, jaka będzie pogoda – na ekranie pojawiła się mapa Polski.

– Mieszkamy tutaj, gdzie widać słońce zza chmur – tłumaczy Adasiowi mama. – Wprawdzie widać czasami padający deszcz, jednak to tylko przelotne opady.

Adaś wpatruje się w mapę pogody.

– Trochę podobna do naszego kalendarza pogody. Codziennie wspólnie z panią zaznaczamy na nim pogodę, jaką zaobserwowaliśmy w drodze do przedszkola. Wybieramy chmurki, krople deszczu, ugięte na wietrze drzewa.

Zegar wybija ósmą godzinę.

– Na nas już czas – mama z Adasiem idą do przedszkola.

– Będzie wspaniale, zobaczysz. Przebierz się w krótkie spodenki, jest coraz cieplej.

Pogoda dopisała. Chociaż było pochmurno, nie spadła ani jedna kropla deszczu. Były spacer nad jezioro, przejazd bryczką i oczywiście gra w piłkę. Dzieci wróciły bardzo zadowolone, cho­ciaż trochę zmęczone.

Po przeczytaniu opowiadania Rodzic zadaje dzieciom pytania: Gdzie wybierał się Adaś? Dlaczego chło­piec był zmartwiony? Jaką pogodę wskazywała prognoza w telewizji? Jaka pogoda była na wy­cieczce?

  1. „Pogodowe rytmy” – zabawa ruchowa. Rodzic prosi dzieci o określenie głosek w nagłosie następu­jących słów: słońce, deszcz, burza, tęcza.
  2. Wspólny spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

I 7, IV 2

IV 12, IV 18

IV 5, IV 14, IV 15

III 9, IV 1

IV 2

IV 7

 

..........................................................

 

17.06.2020 Środa

 

Dzień dobry
W tym tygodniu mówimy o lecie, onego kolorach.
Kolorem, a właściwie kolorami lata jest tęcza.
Wiecie jak powstaje?
Potraficie ja narysować?
Potraficie ja narysować w poprawnej kolejności?
To narysujcie, proszę ☺️.
Podzielcie na sylaby i głoski nazwy kolorów z których składa się tęcza.
Wymieńcie te kolory i podzielcie na sylaby i głoski.

 

 

„Tęcza po deszczu”

  1. „Zapamiętaj kolory” – zabawa językowa. Rodzic prosi dzieci o przypomnienie nazw kolorów, które tworzą tęczą w odpowiedniej kolejności. Losowo wybrane dzieci określają głoskę w nagłosie tych nazw. Rodzic zachęca dzieci do tego, by tworzyły zdania, które ułatwią zapamiętanie kolejności kolorów tęczy (pierwsze głoski kolejnych słów odpowiadają pierwszym głoskom nazw kolorów tęczy).
  2. „Tęcza w wodzie” – dzieci nalewają wody do miski i wkładają do środka lusterko tak, by opie­rało się o ściankę. Kierują snop światła latarki na część tafli znajdującej się pod wodą. Na kartce trzymanej za latarką obserwują tęczę.
  3. „Jak sprowadzić tęczę?” – dzieci kładą na stole kartkę papieru, w odległości około 10 cm nad papierem trzymają szklankę z wodą. Po chwili na stole powinna pojawić się tęcza.
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

 

IV 1, IV 8

IV 9, IV 12

IV 2, IV 4, IV 5, IV 6, IV 18

IV 7, IV 8

IV 18

I 7

 

 

.......................................................

16.06.2020 Wtorek

Witam wszystkich .
Witam wszystkich w tę burzowa pogodę.
Czy wiecie co to jest burza ?
Czy przeżyliście już burzę?
Czy wiecie co to piorun ?
Czy wiecie jak zachowywać się w czasie burzy?
Proszę, abyście narysowali na kartce zygzak jaki zostawia piorun na niebie w czasie burzy.
Podzielcie na sylaby i głoski wyrazy : burza, piorun, błyskawica, grzmot.

 

 

„Burza”

  1. Burza – zagadka. Rodzic zaprasza dzieci do wysłuchania zagadki Marcina Przewoźniaka.

 

Burza

Marcin Przewoźniak

Co się dzieje tam u góry?

Wielką wojnę toczą chmury?

Wciąż na siebie nacierają

I strzelają, i błyskają?

Co się tam na górze dzieje?

Że się nam na głowy leje?

 

Od błyskawic niebo trzeszczy,

A nam w butach chlupie deszczyk.

Ciemne niebo dudni, świeci…

Co się dzieje tam na górze?

Wiedzą to na pewno dzieci:

Oglądamy groźną… (burzę).

 

Po przeczytaniu zagadki Rodzic prosi dzieci, aby nazwały dźwięki, które w niej opisano. Następnie pro­wadzi rozmowę: Jak należy się zachować w czasie burzy? Dzieci formułują swoje przypuszczenia lub dzielą się swoją wiedzą. Następnie Rodzic podsumowuje zdobyte informacje.

Podczas burzy:

należy unikać wysokich obiektów;

nie wolno przebywać w wodzie ani na odkrytym terenie, chować się pod drzewami;

należy unikać metalowych przedmiotów i nie przebywać w ich pobliżu;

nie wolno rozmawiać przez telefon komórkowy.

 

2. „Co słyszysz?” – ćwiczenia słuchowe. Rodzic włącza nagranie z odgłosami: ulewy, grzmotu, małego deszczyku, wichury. Dzieci starają się rozpoznać, co słyszą, i podać nazwy tych zjawisk.

 

3. „Burza” – przypomnienie poznanych wiadomości o burzy. Rodzic pyta dzieci:

– Jak należy zachować się podczas burzy, gdy jesteśmy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć: te­lewizor, komputer, radio, nie rozmawiać przez telefon, ponieważ uderzenie pioruna w urządzenie elektryczne lub telekomunikacyjne może spowodować porażenie)

– Co należy zrobić, gdy burza zaskoczy nas poza domem? (schronić się w bezpiecznym miejscu, w budynku, w jaskini, w aucie itp.)

– Co chroni budynki przed uderzeniem pioruna? (piorunochron)

– Czego należy unikać podczas burzy? (nie wolno chować się pod drzewami, nie wolno stać w wo­dzie itp.)

 

4. Wspólny spacer z rodzicami.

IV 8, IV 12

I 7, IV 8, IV 12

IV 2, IV 5, IV 6, IV 15, IV 18

IV 14

IV 12

IV 7

I 5

 

 

 

..........................................

 

15.06.2020

Dzień dobry
W końcu zrobiło się naprawdę ciepło
W końcu zrobiło się prawdziwe lato.
W tym tygodniu będziemy mówili o lecie właśnie.
Czy wiecie ,że każdą porę roku możemy rozróżnić też po kolorach ?
Jakie są kolory lata?
To kolory słońca, owoców, trawy, kwiatów, nieba z obłokami , jak lody waniliowe.
Namalujcie, albo jak wolicie narysujcie coś w tych kolorach.
Podzielcie na sylaby i głoski trzy wyrazy związane z kolorami lata.

 

 

Poniedziałek 15.06.2020

 

Kolorowanie obrazków konturowych.

Rysowanie na dowolny temat kredką ołówkową lub świecową.

Wdrażanie i zachęcanie do zdrowego trybu życia, do przebywania na świeżym powietrzu.

Wycieczka z rodzicami na skwerek, do parku lub do lasu.

 

Naśladowanie głosów ptaków usłyszanych na wycieczce- ćwiczenie sprawności artykulacyjnych.

 

I 7

III 2,4,5,13

IV 2,3,4,5,9,15,18

 

..............................................................

 

12.06.2020 Piątek

 

Witam wszystkich miłośników zwierząt
Macie w domu psa lub kota?
Bawicie się z nim w domu?
Karmicie swoje zwierzęta?
Glaszczecie i przytulanie się do nich?
A czy jak spotkacie na ulicy, w parku, w lesie, u znajomych pieska, czy kotka postępujecie z nimi jak ze swoim w domu?
Czy macie do niego zaufanie?
Czy wiecie ,że obce zwierzęta, to nie to samo co wasze w domu?
A wiecie dlaczego?

„Nieznajome zwierzę”

  1. „Czyj to głos” – zabawa w parach. Osoby naprzemiennie naśladują odgłosy jakiegoś zwierzątka, a zadaniem drugiej osoby jest odgadniecie co to za zwierzę.
  2. „Bądźmy bezpieczni” – tworzenie z dziećmi kodeksu właściwego zachowania się wobec niezna­nych zwierząt.

Rodzic prowadzi rozmowę, podczas której dzieci ustalają zasady, jakich należy przestrzegać wobec nieznanych zwierząt. Rodzic zadaje pytania pomocnicze: Czy wszystkie psy są przyjazne? Czy można pogłaskać nieznanego psa? Czy należy uciekać przed psem, który nas goni? Czy można odwracać się tyłem do dużego psa? Czy można patrzeć psu prosto w oczy? Jaką pozycję przyjąć w razie ataku psa? W jakich sytuacjach psy bywają groźne, agresywne? Dzieci ustalają wspólnie z Rodzicem, czego nie wolno robić, kiedy spotka się na swojej drodze obcego psa (podchodzić zbyt blisko, zacze­piać, zabierać czegoś, uciekać), chętne dzieci rysują lub zapisują daną zasadę na arkuszu papieru. Rodzic mówi: Pies, gdy zamierza zaatakować, wysyła następujące sygnały: jeży sierść, „kładzie” uszy, stoi na sztywnych łapach, ma uniesiony ogon, ma odsłonięte, dobrze widoczne zęby, warczy. Je­śli pies zaatakuje, należy: Zachować spokój. Wezwać pomoc (jeśli to możliwe i ktoś dorosły jest w pobliżu). Nie uciekać (pies ma wrodzony instynkt drapieżcy i podejmie pogoń). Nie szarpać się (zwierzę zaciśnie szczęki jeszcze mocniej). Nie patrzeć mu w oczy (zwierzę poczuje się drażnione i prowokowane). Przyjąć pozycję „żółwia”. Rodzic prezentuje pozycję „żółwia”. Dzieci powtarza­ją ćwiczenie kilkakrotnie:

– spleść dłonie do wewnątrz,

– schować kciuki do środka,

– założyć ręce na kark i osłonić nimi również uszy,

– przykucnąć,

– przyciągnąć głowę do kolan,

– rozstawić stopy na zewnątrz.

 

  1. „Moje zwierzątko” – przestrzenna praca plastyczna. Rodzic rozkłada na stoli­ku materiały potrzebne do wykonania pracy plastycznej: rajstopy, gumki recepturki, wypełniacz do maskotek lub watę, mazaki, papier kolorowy, klej, nożyczki, wstążki, druciki kreatywne. Dzieci wspólnie zastanawiają się, jak z zebranych przedmiotów zrobić psa, kota lub inne zwierzątko. Po ze­braniu pomysłów dzieci przystępują do pracy, korzystając ze wszystkich zgromadzonych materiałów
  2. Wspólny spacer z rodzicami.

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II:2, 8, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 3, 5, 7, 19, 21.

 

.................................................................

 

10.06.2020 Środa

Witam wszystkich
Mówiliśmy o zwierzętach dzikich, egzotycznych, mieszkających w zoo.
A dzisiaj porozmawiamy o zwierzętach, które mieszkają z nami w domu.
Jakie to zwierzęta?
Wymieńcie je proszę.
Kto ma w domu psa, czy kota, czy chomika...a może jeszcze inne zwierzątko.
Te zwierzęta są jak członkowie rodziny, mieszkamy z nimi, karmimy je, jesteśmy za nie odpowiedzialni.
A co to znaczy odpowiedzialność ?
Podzielcie słowo ,, odpowiedzialność,, na sylaby i głoski.

 

„Świat zwierząt w Polsce”

 

1.               Tylko raz – wysłuchanie wiersza Mieczysławy Buczkówny i rozmowa na temat jego treści.

 

Tylko raz

Mieczysława Buczkówna

 

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

Wszystkie na świecie zwierzęta –

I mrówki, i żaby, i żmije,

I pszczoła wiecznie zajęta.

 

I paź królowej – motyl

Niech fruwa tęczowozłoty,

I ślimak środkiem dróżki

Niech pełznie, wystawia różki…

 

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

Biedronce, jak kropki liczy,

Jaskółce, jak gniazdko kleci,

Jak pająk rozsnuwa sieci.

 

Niech skacze pasikonik,

Niech świerszczyk w trawie dzwoni…

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty – żyją tylko raz.

 

Po przeczytaniu wiersza Rodzic prowadzi rozmowę: O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie można je spotkać? Co jest ich wspólnym marzeniem? Rodzic porządkując odpowiedzi dzieci podkreśla, że niezależnie od gatunku, każdy ma prawo do życia i każdy jest potrzebny, dlatego należy mu się szacunek.

 

 

2. „Jakie to zwierzęta?” – praca plastyczna z W52. Wycinanie ilustracji po śladzie, układanie i naklejanie na kartkę. Wspólna rozmowa na temat ilustracji – zwierząt żyjących w polskich lasach.

 

 

3.Wspólny spacer z rodzicami i poszukiwanie różnych owadów i ptaków, próby ich nazywania i opisywania.

 

4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 6, 7, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 11, 14, 19, 21.

 

 

09.06.2020 Wtorek

 

 

„Z wizytą w zoo”

Dzień dobry
Mówimy ostatnio o zwierzętach
Podzieliliśmy zwierzęta na nasze europejskie i egzotyczne.
Gdzie można spotkać zwierzęta egzotyczne?
Czy widzieliście na żywo już jakieś?
Czy byliście już w zoo?
Jakie tam zwierzęta tam spotkaliście?
Jakie wam się spodobały najbardziej i dlaczego?
Narysujcie to zwierzę wspólnie z rodzicami.

 

(Dzień Przyjaciela)

 

1.               „Porządkujemy zoo”– Rodzic podaje nazwę wybranego zwierzęcia zamieszkującego zoo: małpa, zebra, wilk, lis, antylopa, hipopotam, papuga i inne, których nazwy są zgodne fonetycznie z zapisem i nie zawierają znaków diakrytycznych. Dziecko dzieli nazwę na sylaby, wyodrębnia głoskę w nagłosie i wygłosie.

2.               Zoo – masaż do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego. Dzieci dobierają się parami: jedno leży na brzuchu, drugie wykonuje masaż jego pleców (może być też rodzic-dziecko). Potem następuje zmiana ról.

Zoo

Bolesław Kołodziejski

Tu w zoo zawsze jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)

tutaj małpki skaczą wkoło, (wykonujemy ruchy naśladujące skoki po okręgu)

tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)

biegną zebry niczym konie, (lekko stukamy pięściami)

żółwie wolno ścieżką człapią, (powoli, lekko przykładamy płaskie dłonie)

w wodzie złote rybki chlapią. (…) (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)

 

3.               „Plan zoo” – wspólne wykonanie planu zoo. Rysowanie na szarym papierze wybiegu dla zwierząt, basenu hipopotama, ptaszarnie, małpiarnie itd. Wklejanie sylwet zwierząt.

4.               Stworzenie mapy myśli dotyczącej cech dobrego przyjaciela.

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 6, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 19, 21;

 

 

..........................................................................

 

 

 

08.06.2020 Poniedziałek

 

 

Dzień dobry
Mam pytanie, lubicie zwierzęta?
A jakie najbardziej?
Możecie mi coś opowiedzieć u o swoim piesku, albo kotku?
Czy zwierzęta są potrzebne?
A wiecie jak można podzielić zwierzęta?
Jakie znacie zwierzęta egzotyczne?
Gdzie można je spotkać?
Narysujcie dwa zwierzęta egzotyczne, które najbardziej lubicie oglądać.
Podzielcie na sylaby i głoski nazwy tych zwierząt.

 

 

„Zwierzęta z całego świata”

1.               „Kaczki na wodzie” – ćwiczenia tułowia. Dzieci wykonują przysiady, podnoszą wyimaginowany kamień i naśladują puszczenie „kaczki” na wodzie – rzuty prawą i lewą ręką.

2.               „Jakie słyszysz zwierzę?” – zabawa dźwiękowa. Rodzic odtwarza nagranie odgłosów wydawanych przez różne zwierzęta (małpa, tygrys, słoń, papuga, foka). Zadaniem dzieci jest odgadnięcie, jakie zwierzę właśnie słyszały.

3.               Wspólny spacer z rodzicami.

4.               Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

I: 1, 2, 3, 5, 7, 8, 9;

II: 4, 6, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 8, 14, 15, 19, 21.

 

................................................................

 

 

05.06.2020 Piątek

 

Witam wszystkich
W co najbardziej lubicie się bawić?
Wymieńcie swoje ulubione zabawy , chociaż trzy i podzielcie na głoski i sylaby.
Czy znacie zabawę,,Cieplo- zimno,,?
A czy wiecie w co najbardziej lubili się bawić Wasi rodzice, a może dziadkowie ?
Zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie ,że jesteście w zaczarowanej krainie i jesteście postacią z Waszej ulubionej bajki.
A może wymyślicie jakąś zabawę?

 

„Nasze zabawy”

  1. „Memory wyrazowo-obrazkowe” – ćwiczenie spostrzegawczości i pamięci. Dzieci przygotowują kartoniki, które będą wykorzystane we wspólnej zabawie. Na przygotowanych przez nauczyciela kwadratach wykonują rysunki zabawek oraz piszą ich nazwy lub proszą o pomoc rodzica. Następnie zgromadzone kartoniki rozkładają na dywanie. Siadają w kręgu, przyglądają się przez krótką chwilę obrazkom i ich podpisom. Następnie kartoniki zostają odwrócone. Uczestnicy zabawy kolejno odsłaniają po dwa kartoniki, próbując odnaleźć parę: obrazek i podpis. Wygrywa dziecko, które zbierze największą liczbę par.
  2. „Rzeka słów” – zabawa z Indii (Azja). Rodzic ustala zakres słów, np. zwierzęta, rośliny. Podaje pierwsze słowo, a dzieci dodają kolejne. Każde słowo musi zaczynać się głoską, którą kończyło się poprzednie, np. tygrys – smok. Kto w ciągu 10 sekund nie poda wyrazu, odpada z gry. Także w Polsce dzieci często grają w tę grę i nazywają ją „Podaj słowo”.
  3. „Ciepło – zimno” – zabawa z Liberii (Afryka). Jedna osoba chowa jakiś przedmiot i daje wskazówki pozostałym – w wersji polskiej słowami: „ciepło”, jeśli dana osoba zbliża się do przedmiotu, lub „zimno”, jeśli się od niego oddala; w wersji z Liberii miejsce ukrycia przedmiotu sygnalizuje się nie słowami, ale klaskaniem z różnym natężeniem, w zależności od odległości kryjówki.
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 3, 8, 9;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 6, 8, 14, 19, 21.

 

 

...................................................................

 

04.06.2020 Czwartek

 

Dzień dobry
Czy wiecie co to są marzenia ?
O czym marzycie ?
Czy wasze marzenia są kolorowe ?
A czy wiecie o czym marzą wasi rodzice, rodzeństwo ?
Proszę narysujcie wasze marzenia.
Podzielcie wyraz ,,marzenia,, na sylaby, głoski.

 

 

„Nasze marzenia”

  1. „Taniec marzyciela” – zabawa ruchowa. Improwizacja ruchowa z wykorzystaniem kolorowych wstążek do utworu Marzenie miłosne Franciszka Liszta
  2. „Skarby z Wyspy Marzeń” – zabawa sensoryczna. Rodzic przygotowuje pudełko z wyciętym otworem. Wkłada do niego różne przedmioty. Dzieci rozpoznają przedmiot jedynie po dotyku. Podają jego nazwę, dzielą ją na sylaby i próbują wymyślić do niej rym.
  3. Wspólny spacer z rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 8;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 6, 7, 11, 12, 14, 15, 19, 21.

 

 

3.06.2020 Środa

 

Witam wszystkich
Ten tydzień rozpoczął się od Międzynarodowego Dnia Dziecka.
Czy wiecie co znaczy słowo ,,międzynarodowy,, ?
Czy wiecie ile narodów jest w Europie ?
Co to znaczy naród ?
Czy naród to to samo co państwo ?
Czy wiecie do jakiego narodu należycie ?
Podzielcie słowo ,,naród,, i słowo ,,narodowość,, na głoski i sylaby.

 

„Z wizytą u moich rówieśników”

  1. „Pytania” – zabawa w parach. Dzieci w parach (gdy nie ma takiej możliwości możemy porozmawiać dziecko-rodzic) mają za zadanie porozmawiać ze sobą w taki sposób, by jak najwięcej się dowiedzieć o koleżance / koledze z pary. N. ustala czas trwania zabawy, np. 5 minut. W tym czasie dzieci mogą pytać o ulubione potrawy, filmy, książki, sposób spędzania. Po skończonej zabawie każde dziecko opowiada, czego dowiedziało się o osobie z pary.
  2. Kolorowy pociąg – wysłuchanie wiersza S. Daraszkiewicza i rozmowa na temat jego treści. N. przypina na tablicy kolorowy pociąg składający się z pięciu wagonów. Każdy wagon jest oznaczony flagą innego państwa oraz ilustracją dzieci różnych narodowości. Następnie N. czyta wiersz.

 

Kolorowy pociąg

S. Daraszkiewicz

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, kolorowych kwiatach.

A w pociągu olbrzymia gromada,

i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.

Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,

lecz niech każdy o sobie opowie.

Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,

daję wam w podarku dwa duże kokosy,

a może nie wiecie, co to znaczy kokos?

To palmowy orzech, co rośnie wysoko

W niskim ukłonie czoło chylę,

mam dla was figi i daktyle.

Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,

kto ma odwagę, niech wsiądzie.

Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki

i pałeczkami jem ryż z miseczki.

Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,

a mój podarek – chińska herbata.

Na zielonym stepie stado wołów pasam,

łapię dzikie konie za pomocą lassa.

Lasso to jest długa, bardzo długa lina,

a moja ojczyzna zwie się Argentyna.

Francja jest złota i zielona,

Francja ma słodkie winogrona.

Rodacy moi z tego słyną,

że robią wino, dobre wino.

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, w kolorowych kwiatach.

Kolorowy pociąg wesoła muzyka,

a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.

Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.

Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.

Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,

a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

Rodzic prowadzi z dziećmi rozmowę na temat treści wiersza: Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu? Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętacie, w jakiej kolejności wsiadały dzieci? Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślicie, kto przyjechał?

  1. Wspólny spacer z rodzicami.
  2. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 3, 4;

III: 1, 2, 5;

IV: 1, 7, 9, 11, 14, 19;

 

 

........................................................

 

 

02.06.2020 Wtorek

 

Witam wszystkich po Dniu Dziecka
Jak się czujecie, jakie wrażenia macie po wczorajszym dniu?
Co było we wczorajszym dniu szczególnego?
Co zapamiętacie z Dznia dziecka?
Podzielcie na sylaby i głoski ,,dzień dziecka,,
Czy moglibyście narysować wczorajszy dzień?

 

„Dzieci na świecie”

(Dni Lasu)

 

  1. Dzieci świata – słuchanie wiersza Wincentego Fabera. W trakcie czytania tekstu Rodzic po­kazuje dzieciom miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza..

Dzieci świata

Wincenty Faber

W Afryce w szkole na lekcji,

Śmiała się dzieci gromada,

Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,

Że gdzieś na świecie śnieg pada.

A jego rówieśnik Eskimos,

Też w szkole w chłodnej Grenlandii,

Nie uwierzył, że są na świecie

Gorące pustynie i palmy.

Afryki ani Grenlandii

My także jak dotąd nie znamy,

A jednak wierzymy w lodowce,

W gorące pustynie, w banany.

I dzieciom z całego świata,

chcemy ręce uścisnąć mocno

i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,

jak i z nas samych wyrosną.

Po lekturze wiersza Rodzic rozmawia z dziećmi na temat jego treści. Zadaje pytania: Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego? Gdzie mieszkają Eskimosi? N. zwraca uwagę, że nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Innuit. O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii? Co łączy dzieci na całym świecie? Rodzic prowadzi rozmowę, zachęcając grupę do swo­bodnych wypowiedzi o dzieciach z różnych zakątków Ziemi: Czy byliście kiedyś w innym kraju? Czy byliście kiedyś na innym kontynencie? Jakich ludzi tam spotkaliście? Jakie dzieci spotkaliście? Czy wszyscy mówili tym samym językiem, co wy? Co ich od was różniło? Co było podobne? Pod­kreśla, że nie wszystkie kontynenty są tak samo zaludnione i że na niektórych nie mieszkają ludzie (Antarktyda).

2. "Mój portret” – dzieci przeglądają się w małych lusterkach, zwracając uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Wymyślają i pokazują w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość. Rodzic omawia sposób wykonania portretu (dzieci będą rysować tylko głowę i ramiona). Wyróżnia z dziećmi części głowy, twarzy, szyję, ramiona. Dzieci rysują swoje portrety kredkami świecowymi na okrągłych kartonach (z kartonu A4 wycinamy jedno duże koło). Gotowe portrety podpisują swoim imieniem samodzielnie lub przy pomocy Rodzica.

3. Rozmowa na temat lasu. Wspólny spacer z rodzicami do lasu.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu rodziców.

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 6, 7, 9, 12, 13, 14, 19, 21.

 


.................................................

 

 

 

01.06.2020 Poniedziałek

 

Dzień dobry wszystkim w Międzynarodowy Dzień Dziecka .

Dzisiaj jest święto wszystkich dzieci na całym świecie.
Czy wiecie dlaczego obchodzimy to święto każdego roku ?
Wiecie dlaczego jest tak ważne ?
Na pewno dzisiaj każdy dostanie jakiś prezent.
Proszę narysujcie co dostaniecie dzisiaj od Waszych bliskich.
Narysujcie też słoneczko, ale takie duże i umieście je w Waszym oknie.

 

 

„Nasze prawa i obowiązki”

(Dzień Dziecka)

 

 

1.               „Prawda – nieprawda” – zabawa ćwicząca logiczne myślenie. Rodzic wypowiada różne zdania. Jeśli zdaniem dzieci zdanie jest prawdziwe, klaszczą, jeśli nieprawdziwe – tupią nogami. Przykładowe zdania:

– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.

– Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.

– Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.

– Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).

– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.

– Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.

– Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).

– Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

 

2.               „Nasze prawa” – zabawa plastyczna – Rodzic wyjaśnia zasady zabawy: Waszym zadaniem jest stworzenie plakatu, który będzie pokazywał, jakie prawa dzieci są dla was najważniejsze. Możecie rysować, pisać, wyklejać i ozdabiać dowolnie plakat

3.               Z okazji Dnia Dziecka wymyślanie zabaw przez dzieci dla rodzica.

4.               Wspólny spacer z rodzicami.

 

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3;

III: 1, 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 7, 8, 13, 14, 15, 18, 19, 21.

 

 

.......................................................

 

29.05.2020 Piątek

 

Dzień dobry
W tym roku maj jest słoneczny, ale nie jest bardzo ciepło..
Ale mimo tego można się wybrać na piknik z rodziną.Mozna pojechać lub pójść do parku lub lasu.
W lesie byłam wczoraj , wiecie jak tam jest pięknie,jak wszystko pachnie, kwitnie...ptaki śpiewają.
Proszę narysujcie las z Waszych wypraw z rodzicami i rodzeństwem.

 

„Piknik rodzinny”

  1. „Co mam w koszu?” – zabawa sensoryczna. Rodzic ukrywa w koszu przedmioty i produkty, które można zabrać na piknik, np. jabłko, gruszkę, kubek, papierowe talerzyki. Zadaniem dzieci jest rozpoznanie ich za pomocą dotyku i opowiedzenie dzieciom, jakie cechy ma dany przedmiot. Zabawę można również poprowadzić z wykorzystaniem słownictwa języka obcego, np. angielskiego (miękki – soft, twardy – hard, długi – long, krótki – short, duży – big, mały – little itp.).
  2. „Letni piknik” – zabawa dydaktyczna. Rodzic rozkłada na dywanie koc. Na nim kładzie kosz piknikowy, a obok niego na jednorazowych talerzykach różne skarby wiosenno-letnie: owoce, zioła, trawę, gałązki, patyczki, sztuczne owady (biedronki, mrówki) itp. Zaprasza dzieci do stworzenia z nich na swoich talerzykach różnych obrazów i kompozycji. Ważna jest pomysłowość i kreatywność dzieci.
  3. Wspólny spacer z rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

 

 

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9;

II: 2, 8, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 7, 8, 19, 21.

 

 

28.05.2020 Czwartek

 

Dzień dobry
W tym tygodniu mówimy o naszej rodzinie.
Rodzina jest dla nas najważniejsza.
A kto należy do rodziny oprócz mamy, taty, siostry, brata ?
Bo rodzinę mamy bliższą i dalszą.
A kto należy do rodziny tej bardzo dalekiej?
Znacie członków rodziny ,tej bardzo dalekiej?
Podzielcie na sylaby i głoski wyrazy : wujek, ciocia, kuzynka, kuzyn, stryjek.
A czy wujek to jest taka osoba co stryjek?

 

„Z rodziną najlepiej”

(Dzień Bociana Białego)

 

  1. „Co słychać w domu?” – zagadki słuchowe. N. odtwarza nagranie odgłosów wiercenia wiertarką, przybijania gwoździa, śmiechu mężczyzny, płaczu dziecka, pracy w kuchni, a dzieci próbują odgad­nąć, co usłyszały
  2. „Dom to…” – zabawa w skojarzenia. Rodzic. prosi, by każde dziecko dokończyło zdanie „Dom to…”.  
  3. Praca plastyczna – bocian.
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

 

 

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 7, 9, 18, 19, 21.

 

 

 

27.05.2020 Środa

 

Dzień dobry
Witam wszystkich w ten piękny majowy dzień.
Porozmawiajmy dzisiaj o naszej rodzinie.
Porozmawiajmy dzisiaj o waszym rodzeństwie.
Wiecie kogo zaliczamy do rodzeństwa?
Podzielcie na sylaby i głoski wyraz ,,rodzeństwo..
Podzielcie na sylaby i głoski wyraraz ,,brat,,i wyraz ,,siostra,,.
Czy wszyscy macie rodzeństwo chociaż kuzynostwo?
Wymieńcie ich imiona, proszę.

 

„Brat i siostra”

  1. Rodzic prosi dzieci, aby porozmawiały o swoim rodzeństwie (jeśli je mają) i o tym, co lubią z nimi robić. Jeśli dzieci są jedynakami, mogą porozmawiać o bohaterach bajek, w których występuje rodzeństwo. Rodzic może zaproponować przykładowe pytania::

Czy masz rodzeństwo starsze, czy młodsze?

Czy masz brata, czy siostrę?

Jak oni mają na imię?

Za co lubisz swoje rodzeństwo?

Czy chętnie się bawisz ze swoim rodzeństwem?

Jakie są wasze ulubione wspólne zabawy?

Czy czasem denerwujesz się na swoje rodzeństwo?

Co najczęściej jest powodem konfliktów?

2. „Maskotki” – praca plastyczna, wykonywanie maskotki dla brata, siostry lub rodziców. Rodzic rozdaje materiały: skarpetki, włóczki, kolorowe guziki, kolorowy papier lub materiał, klej, wstążeczki, wata do wypełnienia skarpetki. Prosi dzieci, by wypełniły skarpetkę watą. Z włóczki o dowolnym kolorze dzieci robią czuprynkę stworka i przyklejają ją do skarpety. Mogą związać włoski wstążką. Przyklejają oczy z guzików. Z kolorowego materiału (papieru) wycinają buźkę. Ozdabiają maskotkę według wła­snego pomysłu. Tak przygotowane maskotki można wykorzystać jako pacynki w teatrzyku.

3. Wspólny spacer z rodzicami.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 7, 9, 11, 14, 18, 19, 21.

 


...............................................

 

 

 

26.05.2020 Wtorek

 

Dzień dobry
witam wszystkich w Dzień Mamy
Mama to osoba ,która jest najważniejsza w naszym życiu.
Tak samo ważny jest tata.
Mama i tata to nasi rodzice,są kochani i zawsze są i będą w naszym życiu.
A mama, tata i dzieci to rodzina.
Rodzina jest najważniejsza dla każdego.
Proszę narysujcie Waszą rodzinę

„Mój tata”

 

  1. „Dla mamy” – dzieci w parach wykonują gesty, o których mowa w piosence: naśladują falujące morze, wielką burzę, następnie podają sobie obie ręce, które mocno ściskają, i razem naśladują kołyszącą się łódkę.

Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

Mocną ręką trzyma mnie, łódka nie kołysze się.

    Gdy na morzu wielka burza, Mama zawsze ze mną jest.

2. Mój tato – rozmowa z dziećmi na temat taty, inspirowana treścią wiersza. N zaprasza dzieci do uważnego wysłuchania wiersza i zastanowienia się, kto opowiada ten wiersz – dziewczynka czy chłopiec.

 

Mój tato

Bożena Forma

Chodzimy z tatą na długie spacery,

mamy wspaniałe dwa górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy

i nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa

i ciepłym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki

wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina,

lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.

Takiego mieć tatę to wielkie szczęście

– życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

Po lekturze wiersza N. prosi dzieci, aby odpowiedziały na pytania: Jak mają na imię wasi tatusiowie? Czy macie ich zdjęcia? Jak wyglądają wasi ojcowie? Jacy są? Co robicie wspólnie z nimi? Kim są z zawodu Wasi tatusiowie? Jakie mają hobby?

 

 

3. „Mój tata w pracy” – prace plastyczne dowolną techniką, dzieci przedstawiają swoich ojców w pracy. Na koniec dzieci opowiadają o swoich rysunkach. N. podkreśla, że praca każdej osoby jest bardzo ważna.

4. Wspólny spacer z rodzicami.

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II:2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 7, 8, 18, 19, 21.

 

.........................................................

 

25.05.2020 Poniedziałek

 

 

Dzień dobry w poniedziałek.
W tym tygodniu mówimy o rodzicach, a dzisiaj o mamie.
Mama jest w naszym życiu od zawsze.
Czy wiecie, co waszej mamie sprawi najwiekszą przyjemność?
Może to być rysunek, laurka, a może piosenka zaśpiewana przez was?
Proszę, żebyście narysowali dzisiaj portret mamy, bo jutro jest jej święto i wręczyli jej ten portret razem z kwiatami w Dzień Mamy.

„Moja mama”

 

 

1.„Jaka jest moja mama?” – rozmowa kierowana. Zadaniem dziecka jest opisanie swojej mamy jednym zdaniem. Następ­nie dziecko przelicza słowa w wypowiedzianym zdaniu.

 

2. Kolory mojej mamy” – Rodzic rozkłada wiele kolorowych krążków o powtarzających się kolorach. Wydaje polecenia: Stań na kolorze, który…, np.

– podoba się twojej mamie,

– przypomina sukienkę twojej mamy,

– pasuje do oczu twojej mamy,

– przypomina kapelusz twojej mamy,

– nie pasuje do twojej mamy.

 

3. „Układanie bukietów dla mam” – rysowanie kwiatów dla mamy

  1. Wspólny spacer z rodzicami.

 

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 9, 15, 19, 21.

 

 

 

 

 

....................................................

 

22 maja Piątek

 

Witam wszystkich
Już mówiliśmy ,że kolory można podzielić na zimne i ciepłe
Wymieńcie wszystkie, które znacie zimne i ciepłe barwy..,bo na kolory również można mówić barwy.
Jakie barwy lubicie bardziej, zimne czy ciepłe?
Ja lubię wszystkie kolory
A czy macie jakiś kolor , którego nie lubicie ?
Namalujcie coś w tym kolorze z różnymi odcieniami.

 

„Kolory wiosny ”

  1. Wykonanie zielnika z roślin zebranych na łące. Utrwalanie nazw wybranych roślin zielnych.
  2. Koloro­wanie rysunków motyli. Tworzenie par z podanymi obrazkami.
  3. Spacer wspólny z Rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu Rodziców.

 

IV 18

I 7, IV 5, IV 8, IV 12, IV 18

IV 2, IV 13, IV 18

IV 1, IV 8

I 3, IV 19

I 7

IV 1, IV 12

I 7

 

 

............................................

 

 

21 maja Czwartek

 

Dzień dobry
Czy bawiliście się kiedyś na łące?
Możecie się pobawić na łące będąc na spacerze, zbierając kwiatki do wazonu..
A widzieliście motyle na łące?
Są piękne , kolorowe i takie delikatne..
Co to znaczy , że coś jest delikatne?
Co może być jeszcze delikatne?
Czy możecie narysować motyla, którego spotkaliście na łące, albo takiego, jakiego sobie wyobrazić i chcielibyście spotkać.

„Zabawy na łące ”

  1. ·Rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej – Znajdź parę. Poznawanie najczęściej występujących w Polsce motyli.
  2. Spacer wspólny z Rodzicami.
  3. Ćwiczenia oddechowe połączone z ćwiczeniami graficznymi – Dmuchawce. Wydłużanie fazy wydechowej, wzmacnianie drobnych mięśni dłoni.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne według pomysłu Rodziców.

 

 

I 7, IV 2

IV 12, IV 18

IV 5, IV 14, IV 15

III 9, IV 1

IV 2

IV 7

.................................................

 

 

20.05.2020

 

Dzień dobry.
W tym tygodniu mówimy o łące.
Czy wiecie co możemy spotkać na łące oprócz kwiatów. Kto tam jeszcze mieszka?
Owady takie jak motyle, ważni, osy, komary i co jeszcze?
Pająki i muchy, tak..
Podzielcie na sylaby i głoski po dwa owady i po dwa kwiatki
Czy możecie narysować to co podzieliliscie na sylaby i głoski?

 

20 maja Środa

„Mieszkańcy łąki”

1.               Wiosenne kwiaty – wykonywanie kwiatów z papieru.

2.               Oglądanie obrazków, odszukiwanie różnic między nimi.

3.               ·Ślimak, ślimak, pokaż rogi – poznawanie wyglądu i zwyczajów ślimaka.

4.               Spacer wspólny z Rodzicami.

 

IV 1, IV 8

IV 9, IV 12

IV 2, IV 4, IV 5, IV 6, IV 18

IV 7, IV 8

IV 18

I 7

 

 

.........................................................

 

19 maja Wtorek

 

Dzień dobry
Byliście na łące?
Jakie widzieliście kwiaty?
W jakich kolorach?
Wiecie jak dzielimy kolory?
Dobrze, na zimne i ciepłe..
Wymieńcie i takie i takie..
A teraz podzielcie na sylaby i głoski po dwa ciepłe i dwa zimne kolory.
Narysujcie kredkami obrazek używając tylko kolorów ziemnych.

 

„Kwiaty na łące podwórka ”

  1. Określanie kolorów na łące. Utrwalanie barw ciepłych i barw zimnych.
  2. Malowanie łąki wiosną za pomocą techniki malowanie tiulem.
  3. Spacer wspólny z Rodzicami.
  4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu Rodziców)

 

IV 8, IV 12

I 7, IV 8, IV 12

IV 2, IV 5, IV 6, IV 15, IV 18

IV 14

IV 12

IV 7

I 5

..........................................................

 

18 maja Poniedziałek

 

Dzień dobry
Dzisiaj poniedziałek i mamy temat ,,Majowa łąka,,
Pięknie jest na świecie w maju wszędzie, w mieście, na wsi, w lesie, na łące również.
Właściwie to można powiedzieć, że na łące najpiękniej.
A wiecie dlaczego? Byliście już na łące w maju?
Ja byłam i widziałam piękna trawę i kwitnące na niej kwiaty, w różnych kolorach.
Możecie wymienić te kolory i podzielić je na sylaby i głoski.
A teraz narysujcie majowa łąkę.

 

„Wycieczka na łąkę”

 

1.               Na łące w maju – wycieczka na łąkę, połączona z zabawami badawczymi.

2.               Segregowanie przyniesionych okazów przyrodniczych. Przygotowanie roślin do suszenia.

3.               Wypowiadanie się na temat obrazka przedstawiającego łąkę. Porównywanie łąki przedstawionej na obrazku z łąką, na której dzieci były podczas wycieczki.

4.               Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu Rodziców)

 

I 7, IV 9, IV 11

IV 7

III 2, III 4, III 5, IV 13, IV 18

IV 5, IV 9, IV 11

IV 18

IV 3, IV 5, IV 9, IV 15

............................................................

 

Piątek 15.05.2020

 

Dzień dobry,witam wszystkich przed weekendem.
W tym tygodniu mówiliśmy o emocjach , o tym że nie trzeba bać się np ciemności..
Ciemność następuje wraz ze zmrokiem, albo jak zgasimy światło w pokoju kiedy na dworze jest już ciemno.
W ciemnościach odpowywaja nasze oczy, ciemność bywa pożyteczna.
A czy wiecie kiedy jeszcze ciemność jest pożyteczna?
 

 

 

„Muzyczne opowieści”

 

  1. „Lustra” – dzieci dobierają się w pary i ustalają, która z osób jest „lustrem”. Zadaniem „lustra” jest jak najdokładniejsze odtworzenie ruchów i mimiki dziecka, które się w nim odbija. Rodzic określa i mierzy czas zabawy, np. klepsydrą lub minutnikiem widocznymi dla wszystkich dzieci. Po upływie tego czasu następuje zamiana ról.
  2. „Ilustrujemy ruchem” – zabawa muzyczno-ruchowa do utworu P. Czajkowskiego Walc kwiatów. Rodzic rozdaje każdemu dziecku po jednej białej wstążce lub pasku białej bibuły. Dzieci podczas słuchania utworu poruszają się po sali, ilustrując ruchem i gestem dźwięki muzyki.
  3. Rozmowa o rodzinie z okazji Międzynarodowego Dnia Rodziny. Tworzenie kolażu ze zdjęć rodzinnych
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

 

 

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II:2, 8, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 3, 5, 7, 19, 21.

 

....................................................

 

14.05.2020

 

Witam wszystkich
Czy wiecie co znaczy określenie:,, 3 zimnych ogrodników,, i ,,zimna Zośka,,?
To taki czas kiedy imieniny obchodzą zimni ogrodnicy i Zofia.
A czy wiecie jak mają na imię?
Proszę, dowiedzcie się na jutro.
Takie chłody ,jakie mamy teraz prawie w połowie maja to normalne o tej porze .
Czy moglibyście namalować majowa łąkę?

 

Czwartek 14,05,2020

 

„Jak pozbyć się strachu?”

 

 

  1. Lisi ogon – przypomnienie wiersza z opowiadania M. Bennewicza Lisi ogon . Rodzic proponuje zabawę ruchową, zachęcając dzieci do wypowiadania treści wiersza. Rodzic prosi o powtarzanie rymowanki zawartej w opowiadaniu oraz ilustrowanie jej treści ruchem (kilka powtórzeń).

Bo strach to tylko przebranie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

I groźne zakłada maski (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)

lecz zadaj sobie pytanie, (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

na jakie czeka oklaski? (składanie dłoni jak do oklasków)

Stres karmi się naszym strachem (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Jak gołąb na dachu bułką. (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Wystarczy jednym zamachem (gest zrzucania czegoś z półki, szeroki zamach jedną, następnie

Przegonić go jak kurz z półki. drugą ręką na zmianę)

 

  1. „Nie rozśmieszaj mnie” – dzieci dobierają się w pary. Siadają naprzeciwko siebie. Jedno z nich usiłuje być poważne i za wszelką cenę stara się nie uśmiechać. Drugie ma za zadanie rozśmieszyć partnera. Kiedy mu się to uda, następuje zamiana ról. Po zakończeniu ćwiczeń w parach dzieci próbują odpowiedzieć na pytania: Co czułeś/czułaś w trakcie tego ćwiczenia? Czy łatwo było zachować powagę? Co ci w tym pomagało, a co utrudniało to zadanie?
  2. Wspólny spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 3, 4, 6, 8, 10, 11;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 19, 21.

 

..........................................................

 

13.05.2020

 

Dzień dobry
W tym tygodniu mówimy o emocjach.
Co to są emocje?
Czy wiecie kiedy emocje są dobre, a kiedy złe?
Czy wiecie kiedy emocje są dobre?
A czy wiecie kiedy są złe?
A Jake emocje towarzyszą nam przy słuchaniu muzyki?
Ale czy na pewno zawsze?
Weźcie farby, posłuchajcie ulubionej muzyki, zamknijcie oczy, wyobraźcie sobie te emocje w kolorach i je malujcie, proszę.

 

 

Środa 13.05.2020

 

„Oswajamy się z ciemnością”

 

1. „Poruszamy się jak…” – ruchowa zabawa dramowa. Dzieci chodzą swobodnie po sali. Rodzic uderza w bębenek i wydaje kolejne instrukcje: Chodzimy jak ludzie zmęczeni, Chodzimy jak ludzie smutni, Chodzimy jak ludzie weseli itp.

 

2. Czarna jama – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. N. zaprasza dzieci do wysłuchania utworu. Podkreśla, na co powinny zwrócić szczególną uwagę: Zastanówcie się, proszę, kto jest bohaterem utworu – chłopiec czy dziewczynka? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czym jest „czarna jama” z wiersza?

 

Czarna jama

Joanna Papuzińska

Nie wie tata ani mama,

że jest w domu czarna jama…

Czarna, czarna, czarna dziura

bardzo straszna i ponura.

Gdy w pokoju jestem sam

lub gdy w nocy się obudzę,

to się boję spojrzeć tam.

Tam jest chyba mokro, ślisko,

jakby przeszło ślimaczysko…

Musi żyć tam wstrętne zwierzę,

co ma skołtunione pierze,

i do łóżka mi się wepchnie!

To jest gęba rozdziawiona,

wilczym zębem obrębiona,

coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie

i ta gęba się zatrzaśnie…

Ła!

Ojej, tato, ojej, mamo,

uratujcie mnie przed jamą!

Nie zamykaj, mamo, drzwi,

bo jest bardzo straszno mi.

A w dodatku

w tamtej jamie

coś tak jakby mruga na mnie,

że mam przyjść…

Może tkwi tam mała bieda,

która rady sobie nie da?

Którą trzeba poratować?

Może leżą skarby skrzacie?

Więc podczołgam się jak kot.

Ja – odważny, ja – zuchwalec

wetknę w jamę jeden palec.

I wetknąłem aż po gardło,

ale nic mnie nie pożarło.

Więc za palcem wlazłem cały.

Wlazłem cały!

No i już.

Jaki tu mięciutki kurz.

Chyba będę miał tu dom.

Chyba to jest pyszna nora,

nie za duża, lecz dość spora.

Latareczkę małą mam.

Nie ma

w domu

żadnych jam!

 

Rodzic prowadzi rozmowę na temat wiersza, pomagając dzieciom pytaniami: Czy narratorem wiersza jest chłopiec, czy dziewczynka? Po czym to poznaliście? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czy to dobrze, czy źle się bać? Jakie są sposoby poradzenia sobie z lękiem przed nieznanym? Czym jest „czarna jama” z opowiadania? Dlaczego ciemność budzi w nas lęk?

 

  1. „Co widzisz w ciemności?” – Rodzic  proponuje, by dzieci schowały głowy pod kocem i doświadczyły ciemności. W zabawie uczestniczą dzieci, które tego chcą, Rodzic zachęca, ale jeśli niektóre dzieci czują lęk, mogą nie skorzystać z propozycji. Po zabawie dzieci dzielą się wrażeniami na temat tego, co widziały w ciemności
  2. Wspólny spacer z rodzicami.

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 6, 7, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 11, 14, 19, 21

 

 

.....................................................................

 

Wtorek 12.05.2020

 

Dzień dobry
Podzielcie na sylaby i głoski wyraz ,,przedszkole,,
Następnie narysujcie nasze przedszkole w otoczeniu zieleni.
Wszędzie jest teraz bardzo zielono, nastała pora gdzie wszystko się zieleni i kwitnie.
Pora, gdzie wszyscy na rabatkach, balkonach, w ogrodzie sądzą kwiatki i jest bardzo kolorowo.
Uwielbiam tę porę roku, a Wy ?

 

 

„W płaczu nie ma nic złego”

 

 

  1. Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie słuchanie utworu i rozmowa na temat jego treści. N. wprowadza dzieci do uważnego słuchania tekstu, sygnalizując, na jakie informacje powinny zwrócić szczególną uwagę. N.: Podczas słuchania utworu postarajcie się zapamiętać, jak miał na imię jego bohater. Jak przygoda mu się przytrafiła?

Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie (fragment)

Renata Piątkowska

– No, Łukasz, co z tobą? – Babcia podeszła do wnuczka, który zwinął się w kłębek na kanapie, i pogłaskała go po głowie.

– Babciu, przecież ty wiesz, że ja się nauczyłem tego wiersza. Umiałem go! Jeszcze wczoraj mówiłem go z pamięci bez jednego błędu!

– To prawda – przyznała babcia.

– No widzisz. A na występie, gdy przyszła moja kolej, wszystko zepsułem. Początkowo szło mi nawet dobrze. Gdy powiedziałem jedną linijkę, zaraz wiedziałem, jak zaczyna się następna. Aż doszedłem do miejsca, w którym Słoń Trąbalski pozapominał imiona swoich dzieci, żony, a nawet własne. Wybrał się więc do doktora, adwokata, szewca i rejenta, lecz nie pamiętał, o co mu chodzi. Powiedziałem słowa: „Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, może kto z panów wie, czego chciałem?”.

I tu koniec. Nie wiedziałem, co dalej. Nie mogłem sobie przypomnieć, jak zaczyna się następna zwrotka. Zapomniałem, jak się nazywam. W głowie miałem pustkę. – Widać było, że Łukasz bardzo przeżywa swój nieudany występ.

– Wiem, że nauczyłeś się tego wiersza, ale dopadła cię trema. To się zdarza nawet prawdziwym aktorom na scenie – pocieszała babcia.

– Nie wyszło mi z tym wierszem, ale największą przykrość zrobił mi Witek – rozżalił się Łukasz.

– A co on ma z tym wspólnego? – spytała babcia.

– Witek przepytywał mnie z tego wiersza przed występem, a potem siedział w pierwszym rzędzie i miał trzymać za mnie kciuki. I kiedy na scenie zapomniałem, co mam dalej mówić, na sali zapadła cisza. Przeciągała się coraz bardziej, a ja byłem coraz bardziej przerażony. Szukając ratunku, spojrzałem na Witka. Myślałem, że może mi podpowie, jak zaczyna się następna zwrotka. A wtedy Witek zaczął się ze mnie śmiać. Pokazał na mnie palcem i zawołał:

– Mówi wiersz o zapominalskim słoniu, a sam zapomniał, jak ma być dalej. Łukasz Trąbalski, zapominalski! Ha-ha-ha! – Witek śmiał się głośno i złośliwie, a razem z nim cała sala. Ten śmiech słyszałem nawet za kulisami. Nigdy mu tego nie zapomnę. Przyjaciel się tak nie zachowuje – stwierdził Łukasz z żalem.

– No cóż, jak mówi przysłowie, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Ty, będąc w kłopocie, zawiodłeś się na swoim przyjacielu, ale nie zawsze tak bywa. Trudna sytuacja może być okazją, aby ktoś poznał nas z najlepszej strony.

 

Rodzic zachęca dzieci do dzielenia się wrażeniami po wysłuchaniu opowiadania: Jak miał na imię bohater opowiadania? Co mu się przytrafiło? Na czyją pomoc liczył Łukasz? Jak myślicie, jak się wtedy czuł? Co oznacza przysłowie Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Co mogłoby pomóc poprawić nastrój Łukaszowi? Czy wy też kiedyś byliście w podobnej sytuacji?

 

  1. „Co mogłoby pomóc Łukaszowi?” – zabawa dramowa. Rodzic zachęca dzieci do krótkiej burzy mózgów, podczas której zastanawiają się, co mogłoby pomóc Łukaszowi – bohaterowi opowiadania, który czuje się bardzo źle z powodu zachowania przyjaciela. Rodzic  tak kieruje rozmową, by pojawiła się również odpowiedź, że Łukasz mógłby płakać, smucić się, wyżalić się komuś bliskiemu, np. babci. Rodzic podkreśla, że płacz często pomaga nam uporać się z trudnymi emocjami, reguluje je. Mówi, że nie wolno wyśmiewać się z płaczących osób. Wyjaśnia, że dorośli też czasem się boją, smucą, płaczą i to jest w porządku. Chętne dzieci przedstawiają za pomocą gestów, w jaki sposób można pomóc chłopcu.
  2. Wspólny spacer z rodzicami
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 6, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 19, 21;

 

........................................................................

 

11.05.2020

Witam wszystkich po weekendzie
Jaka piękna pogoda wczoraj była
Byliśmy w parku, w lesie, niektórzy pojechali dalej na wycieczkę.
Zauważyliście na pewno, że wszystkie rośliny, drzewa , krzewy bardziej się zazieleniły, rozkwitły.
To dzięki opadom deszczu ,które mieliśmy ostatnio.
Tak, deszcz jest potrzebny , to nie ulega dyskusji.

 

 

Poniedziałek 11.05.2020

„Uczymy się wyrażać emocje”

 

  1. Wrażenia i uczucia – słuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat. N. zaprasza dzieci do uważnego słuchania utworu: Za chwilę przeczytam opowiadanie i poproszę was, abyście zwrócili szczególną uwagę na to, jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach.

Wrażenia i uczucia

Maciej Bennewicz

– Co się stało? – spytał wujek Alfred.

– Na klatce schodowej zgasło światło – odpowiedziała babcia. – Adaś bardzo się przestraszył, ponieważ nie mogliśmy znaleźć włącznika. Najpierw upadła mi siatka z zakupami, potem Dragon się wyrwał i pobiegł na parter. W końcu torebka i jej cała zawartość wraz z kluczami wysypała się na schody. Zdaje się, że w tym całym zamieszaniu Ada też się nieźle wystraszyła.

Wujek spojrzał najpierw na Adama, a potem na Adę. Raz jeszcze na Adama i znów na Adę. Rzeczywiście oboje mieli nietęgie miny. Adam spoglądał na czubki butów, jakby zauważył tam coś bardzo ciekawego. Ada natomiast wierciła się niespokojnie, oblizując łyżeczkę po jogurcie, którą oblizała już sto razy.

– Nie lubię ciemności – stwierdził Adam po chwili.

– Ja też nie lubię – zawtórowała mu Ada.

– Co takiego jest w ciemności, że jej nie lubicie? – spytał wujek Alfred.

– Nie lubię ciemności, bo wtedy nic nie widać – stwierdził Adaś po długiej chwili milczenia.

– A ty, dlaczego nie lubisz ciemności? – Wujek zwrócił się do Ady.

– Bo nic nie widać, tak jak powiedział Adam. A oprócz tego w ciemności jest pełno strachów.

– Strachów? – zdziwił się Alfred.

– No tak – odpowiedziała Ada. – Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha.

– No proszę – ucieszył się wujek. – Ada potrafi układać wierszyki: „Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha”.

I kiedy wujek rytmicznie wyrecytował wierszyk Ady, strojąc przy tym głupie miny, wszyscy parsknęli śmiechem.

– W takim razie nie ma innego wyjścia, musimy zrobić bardzo ważny eksperyment – zarządził Alfred.

Po chwili na środku salonu stało sześć krzeseł, szczelnie opatulonych czterema kocami w taki sposób, że powstał długi i ciemny tunel. Wujek ze swojego plecaka wyjął latarkę i powiedział:

– W tunelu, który zbudowaliśmy z koców, jest ciemno, prawda? – Wszyscy wraz z babcią przytaknęli głowami. Wujek kontynuował: – Ale w salonie jest jasno. Jak powstała ciemność?

– Z koców? – spytała Ada.

– Z krzeseł? – dodał Adam.

– Oczywiście, ciemność powstała z koców i krzeseł. Sami zrobiliśmy ciemny korytarz! – zakrzyknął Alfred, zapalił latarkę i dał nura do tunelu. Po chwili był po drugiej stronie salonu, uśmiechnięty wymachiwał włączoną latarką. – Kto następny da nura w ciemność? Oczywiście należy mieć zapaloną latarkę!

Ada podbiegła do Alfreda i podobnie jak on przed momentem zanurkowała pod kocami. Po chwili była po drugiej stronie salonu, szczęśliwa i dumna. Eksperyment powtórzyła babcia, za nią pies Dragon i na końcu, trochę się ociągając – Adam.

– W takim razie czas na drugi eksperyment: przejście przez tunel z latarką w ręce, ale wyłączoną. W każdej chwili można ją włączyć i ciemność zniknie. Można jednak przejść ciemny przesmyk bez włączania latarki. Na końcu i tak jest jasno.

Po chwili wszyscy odważnie zaliczyli nowy eksperyment. Trzecia próba była najtrudniejsza: przejście przez tunel bez latarki. Wujek Alfred wymyślił jednak jeszcze coś dziwniejszego. Gdy Ada jako druga przechodziła przez tunel na czworakach w całkowitej ciemności i to bez latarki, wujek zerwał środkowy koc i zakrzyknął:

– Ta dam! Stała się jasność!

– Już wiem – zawołał Adam. Ciemność to nie tylko koce i krzesła. Ciemność to brak światła. W ciemności wszystko jest takie samo, tylko brakuje światła. Kocami odgrodziliśmy się od światła w pokoju!

– W takim razie czego się bałeś? – spytał wujek.

– W takim razie bałem się tego, czego nie widziałem.

– A ja bałam się tego, co sobie wyobrażałam – stwierdziła Ada.

– Stąd powiedzenie, że strach ma wielkie oczy, gdyż oczy robią się szerokie, gdy sobie wyobrażamy coś okropnego albo gdy nie znamy prawdy – powiedziała babcia.

– Co w takim razie robić w przyszłości, gdy się czegoś boimy? – spytał wujek.

– Nosić latarkę? – zastanawiał się Adam, drapiąc się po głowie.

– A może ciągle zrywać koce, żeby nie było ciemno – stwierdziła Ada, lecz po chwili dodała: – Ale tak się nie da. Koce to był eksperyment, a normalnie jest ciemno i już, strasznie i tyle.

– Już wiem – ucieszył się Adam – kiedy przychodzi strach, warto spytać kogoś dorosłego, co się stało.

– Znakomicie – przytaknął wujek.

– Można też spytać czy to, czego się boimy, na pewno jest groźne, czy tylko tak nam się wydaje? – uzupełniła Ada.

– Racja – ucieszył się wujek.

– Wujku, a jak coś jest takie nie wiadomo jakie i bardzo trudno o tym opowiedzieć, bo nie wiadomo, co to jest, to co wtedy? – spytał Adam.

– W takim razie kolejny eksperyment przed nami. Nauczymy się, co robić, gdy coś jest nie wiadomo jakie.

Wujek i babcia na chwilę zniknęli i kiedy znowu pojawili się w pokoju, oboje mieli pomalowane twarze.

– Co czujesz, kiedy teraz na mnie patrzysz? – spytał wujek i dotknął palcem serduszka Ady.

– Jest mi trochę jakby smutno – odpowiedziała niepewnie.

– I robi się jakby szaro i troszkę groźnie – dodał Adam. – Wyglądasz, wujku, jak ktoś zupełnie inny. Zawsze jesteś taki wesoły, a teraz wydajesz się poważny. Trochę jak wampir z filmów albo niebezpieczny złodziej.

– W takim razie opiszcie dokładnie, co widać na mojej twarzy – powiedział Alfred.

– Masz ciemno umalowane oczy i spuszczone kąciki ust – odpowiedziała Ada.

– Na czole masz ciemną zmarszczkę i zrobiłeś takie bardzo poważne oczy, jakbyś się złościł albo raczej zmartwił – uzupełnił Adam.

Wujek zrobił sobie zdjęcie telefonem i starł makijaż.

– Znakomicie – stwierdził. – Moja twarz wyrażała smutek i żal. Można również powiedzieć, że widać było powagę, skupienie, zmartwienie, a nawet trochę grozy. Uczucia ludzi doskonale widać na ich twarzach. Wystarczy przez moment się przypatrzyć, a potem zapytać siebie samego: co czuję? Wtedy najczęściej ani trochę się nie mylimy. Odpowiedź przychodzi sama. Wystarczy opisać słowami to, co się czuje, gdy patrzy się na twarz drugiego człowieka, i już wiadomo, jakie uczucia w nas budzi oraz jakie przekazuje. Użyliśmy z babcią farb i kosmetyków, żeby podkreślić rysy twarzy i uczucia, lecz na co dzień i bez tego widać, co wyrażają twarze ludzi dorosłych i dzieci. Wystarczy uważnie się przyjrzeć. A teraz kolej na babcię. Opiszcie, co czujecie, gdy na nią patrzycie.

– Ja czuję zdziwienie i jakby babcia troszeczkę się wygłupiała. – Ada przekrzywiła główkę, uważnie przyglądając się twarzy babci.

– Czuję, że babcia zaraz powie coś śmiesznego – stwierdził Adam. – I jeszcze, że za chwilę zacznie skakać albo wariować po całym mieszkaniu.

– Świetnie – ucieszyła się babcia. – Moja mina wyrażała rozbawienie, wesołość, może trochę szaleństwa, ochotę do zabawy i płatania figli.

– Super – pochwalił spostrzegawczość dzieci wujek. – I tym razem opiszcie, co widać na twarzy babci – zachęcił.

– Jedna brew babci jest podniesiona, a druga trochę w bok, usta są wymalowane do góry. – Adam starał się precyzyjnie opisać minę babci. – Policzki są różowe, a włosy trochę rozwichrzone – dodał.

– Oprócz tego babcia kilka razy zamrugała i zrobiła taką minę, jakby miała ochotę opowiedzieć dowcip – stwierdziła Ada.

– Nauczyliście się opisywać i wyrażać uczucia, brawo – powiedział Alfred.

Zabawa trwała do późnego wieczoru. W końcu role się odwróciły i tym razem Ada i Adam zaczęli – z pomocą mamy Adama – malować twarze, by uwydatnić różne emocje. Babcia, wujek, a potem również mama Ady zgadywali, co wyrażają kolejne miny i makijaże. Były tam przyjemne uczucia, takie jak: radość, podekscytowanie i duma, oraz te nieprzyjemne, na przykład: złość, rozdrażnienie i obraza. Pod koniec pojawiły się nawet bardzo trudne, jak: tajemniczość, zdziwienie i zmęczenie.

Dzieci na zmianę z dorosłymi pokazywały kolejne uczucia, wyrażając je makijażem, odpowiednimi minami, ruchami i całym ciałem. Tym sposobem wymyślili nowe kalambury. Zamiast zgadywania filmów lub znanych postaci odgadywali uczucia.

Wujek stwierdził, że wszyscy na co dzień gramy w podobne kalambury, bo przecież wystarczy chwila uwagi, by dostrzec, że koleżance jest smutno, że komuś wyrządziliśmy przykrość głupim żartem lub szturchaniem albo że kolega jest dumny, że wykonał zadanie. Widać, że inny kolega potrzebuje pomocy, a jeszcze inny – świętego spokoju, bo źle się czuje. Wystarczy uważnie się przyglądać koleżankom i kolegom, mamie i tacie, znajomym i krewnym, by poczuć, co z tego przyglądania wynika, jakie pojawia się uczucie. I już wiadomo!

 

Strach ma wielkie oczy,

Więc z latarką warto skoczyć

Prosto w paszczę ciemnej dziury,

Żeby dostrzec, że kot bury.

W kącie zdawał się potworem,

Co ma ślepia niby zmora.

A tymczasem mała kicia

Łapką bierze się do mycia.

Bo ma pyszczek oprószony

Okruchami żółtej słomy.

Rodzic zachęca dzieci do rozmowy, kierując w ich stronę pytania: Jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach? W jaki sposób wujek Alfred pokazał dzieciom, że najbardziej boimy się tego, czego

nie znamy? Czy miał rację? Jak babcia i wujek Alfred pokazali dzieciom, co zrobić, gdy nie wiemy, jak się czują osoby, z którymi przebywamy? Jak wyglądają osoby wesołe? Jaki wyraz twarzy najczęściej mają osoby smutne? A jak opisalibyście wyraz twarzy osoby zdenerwowanej? Czy zdarzają się takie sytuacje, że możemy się pomylić, bo ktoś nietypowo wyraża swoje uczucia?

 

  1. „Nastroje z opowiadania” – praca plastyczna malowana farbami. Rodzic czyta dzieciom fragmenty opowiadania Wrażenia i uczucia opowiadające o tym, jak wyglądali babcia i wujek po specjalnej charakteryzacji. Zadaniem dzieci jest odtworzenie wizerunku smutnej i wesołej osoby w swoich pracach. Tekst opowiadania jest słowną instrukcją dla dzieci
  2. Rozmowa na temat dzisiejszego nastroju – Dzisiaj czuję się……, ponieważ …..
  3. Wspólny spacer z rodzcami.

 

I: 1, 2, 3, 5, 7, 8, 9;

II: 4, 6, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 8, 14, 15, 19, 21.

 

..........................................................

 

8.05.2020

Dzień dobry
Czy lubicie budować z klocków?
Co najczęściej budujecie?
A z jakich klocków lubicie najbardziej budować?
Chciałabym żebyście zbudowali coś dla brata, czy siostry, mamy czy taty.Cos co by sprawiło im przyjemność.
Teraz ,szczególnie musimy sprawiać sobie małe przyjemności.
Ciekawa jestem co oprócz tych budowli z klocków wymyślicie dla swoich bliskich.

 

 

Piątek 08.05.2020

„Jak dbać o słuch”

 

  1. Hałasowanie – słuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści. N. przygotowuje dzieci do słuchania utworu: Nadstawcie, proszę, uszu (gest dotykania uszu) i uspokójcie usta (gest dotykania ust). Podczas słuchania opowiadania o przygodach bliźniaków Kuby i Buby postarajcie się zapamiętać, dokąd poszli tym razem i co się wydarzyło.

Hałasowanie

Grzegorz Kasdepke

Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bardzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympatycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!

– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.

Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrzała się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.

– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!…

Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.

– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…

– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona babcia.

– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.

Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

 

Rodzic prowadzi rozmowę z dziećmi: Czy zapamiętaliście, dokąd wybrali się Kuba i Buba? Kto im towarzyszył? Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił? Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mówimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego?

 

  1. Stopniowanie głośności – rozmowa lub wspólne śpiewanie ulubionej piosenki raz głośno raz cicho.
  2. Wspólny spacer z rodzicami
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 3, 8, 9;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 6, 8, 14, 19, 21.

 

 

........................................................

 

7.05.2020

 

Dzień dobry
Witam wszystkich
Czy widzicie, że ostatnio wciąż pada deszcz, codziennie...
Jak myślicie czy to dobrze, czy może źle?
Czy wiecie ,że w Polsce naszym kraju panuje susza?
Wiecie co to znaczy?
Wiecie ile by musiał padać deszcz, żeby poziom wody w rzekach się wyrównał?
Dwa tygodnie by było mało, dużo dłużej.
Zatem cieszmy się, że pada.
Narysujmy na kartkach wszyscy deszcz.
Na pewno każdy zrobi to inaczej.

 

Czwartek 07.05.2020

 

Muzyka okolicznościowa”

  1. Ćwir – N. zachęca dzieci do uważnego słuchania wiersza. Przed jego odczytaniem prosi, by dzieci zwróciły uwagę na niektóre szczegóły: Podczas słuchania wiersza zastanówcie się, proszę, dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one. Pomyślcie też o tym, co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”.

Ćwir, czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one

Agnieszka Frączek

Wróbel w gości wpadł do wron.

I już w progu, jak to on,

bardzo grzecznie: – Ćwir, ćwir! – rzekł.

Wrony na to w dziki skrzek:

– Co on gada?!

– Kra, kra, kra!

– Tyś słyszała to, co ja?

– Jakiś jazgot?

– Zgrzyt?

– I brzdęk?

– Co to był za dziwny dźwięk?!

Wróbel: Ćwir! – powtórzył więc.

Wtedy wrony: buch, bam, bęc!

po kolei spadły: bach!

z przerażenia wprost na piach.

A gdy otrzepały puch,

oczyściły z piachu brzuch,

skrzydła, dzióbek oraz pięty,

rzekły: – Biedak jest ćwirnięty.

Po przeczytaniu wiersza Rodzic prowadzi rozmowę z dziećmi: Dlaczego wrony były takie zdenerwo­wane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one? Jak myślicie, dlaczego chciały, żeby wszyscy mówili tak samo? Czy dźwięki „kra” były lepsze lub gorsze od „ćwir”, jak myślicie? Co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”? Czy pasuje ono do każdej sytuacji? Czy wszystkim ludziom musi podobać się to samo? Co to znaczy, że mamy różny gust, różne upodobania? Czy te upodobania mogą być lepsze albo gorsze, tak jak chciały wrony?

  1. „Nasza gitara” – Rodzic zachęca dzieci do wykonania instrumentu według instrukcji. Gromadzi w jed­nym miejscu, np. na stole, wszystkie przedmioty potrzebne do skonstruowania gitary: opakowa­nie po wyjmowanych chusteczkach higienicznych, kolorowy samoprzylepny papier, nożyczki, kil­ka gumek recepturek dla każdego dziecka, kawałek grubego kartonu (np. z pudła), czarny marker, taśma samoprzylepna. Zaprasza dzieci do wykonania gitary. Dzieci najpierw oklejają pudełka kolo­rowym papierem, następnie mocują gumki, tak by przechodziły nad otworem w pudełku (pudełko odgrywa rolę pudła rezonansowego). Na rantach pudełka Rodzic może wykonać niewielkie nacięcia nożykiem, by struny się nie przesuwały. Następnie dzieci wycinają z kartonu gryf oraz główkę gitary, przyklejają je za pomocą taśmy. Rysują na nich markerem progi i struny.
  2. Wspólny spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 8;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 6, 7, 11, 12, 14, 15, 19, 21.

 

........................................................

 

Środa 06.05.2020

 

Dzień dobry
Ciekawa jestem jakie są wasze ulubione postaci z bajek?
Czy to może ktoś z Psiego patrolu?
Czy może jakaś postać z Krainy lodu?
Czy może to ktoś z Tomka z lokomotyw ?
A może jest to jednorazec ?
Proszę, żeby każdy z Was narysował i pokolorował potem kredkami swojego ulubionego bohatera z bajki.

 

 

„Muzyka wokół nas”

  1. „Jaki to instrument?” – Rodzic  zaprasza dzieci do zabawy słuchowej: Przygotujcie, proszę, swoje uszy do słuchania. Za chwilę włączę nagranie dźwięków kilku instrumentów. Waszym zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszycie
  2. „Orkiestra kuchenna” – dzieci prezentują drewniane łyżki, pokrywki od garnków, garnki i metalowe kubki. Rodzic  wystukuje prosty rytm. Dzieci powtarzają go na swoich instrumentach.
  3. „Malowanie muzyki” – Rodzic  rozdaje dzieciom kartki formatu A3, farby, pędzle i kubki na wodę. Włącza utwór Still (może być inny wybrany) i prosi dzieci o zastanowienie się, jaki kolor kojarzy im się z tą muzyką, czy linie, które obrazowałyby ten utwór, byłyby łagodne czy ostre itp. Dzieci słuchają utworu i malują muzykę.
  4. Wspólny spacer z rodzicami.

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 3, 4;

III: 1, 2, 5;

IV: 1, 7, 9, 11, 14, 19;

 

..........................................................

 

Wtorek 05.05.2020

Dzień dobry
Już dzisiaj 5 dzień mają.
Proszę żebyście wymienili wszystkie miesiące od początku roku.
Powiedzcie jaki miesiąc jest po maju.
Podzielcie na sylaby i głoski wyraz ,,maj,, i ,,czerwiec,,.
A kto wie który to z kolei miesiąc maj i czerwiec.
To niewiarygodne ,ale zbliżają się wakacje.

  1.  

„Mała Orkiestra”

1. „Instrumenty” – dzieci wyobrażają sobie jakiś instrument i udają, że na nim grają. Jedna osoba odgrywa rolę dyrygenta i zaczyna dyrygować. Muzykanci śledzą pałeczkę dyrygenta i przyśpieszają albo zwalniają ruchy rąk czy palców. Grają w milczeniu i bez uśmiechu. Dyrygent próbuje rozśmieszyć dzieci. Muzyk, który się uśmiechnie, musi przestać grać. Osobę, która ma grać dyrygenta, warto wybrać jakiś czas przed zabawą, by mogła się do niej przygotować. Powodzenie zabawy zależy od dyrygenta, dlatego nie można nikogo zmuszać do odgrywania tej roli

2. „Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna, masażyk. Dzieci i rodzice siedzą w kręgu jedno za drugim, wykonują masaż pleców osoby siedzącej przed sobą zgodnie z instrukcją:

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),

potem konie (piąstki),

panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)

z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).

Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),

płynie rzeczka (rysujemy linię),

pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).

    Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

3. Rozmowa na temat równości z okazji Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną, stworzenie wielkiego plakatu z odbitych dłoni dziecięcych.

4. Spacer z rodzicami.

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 6, 7, 9, 12, 13, 14, 19, 21

 

 

.................................................................

 

Poniedziałek 04.05.2020

 

W tym roku ten długi weekend majowy wyglądał zupełnie inaczej niż zazwyczaj.
Nie mogliśmy wyjechać na wypoczynek z domu. Musieliśmy zostać na miejscu.
Jednak iść na spacer czy pojechać na przejażdżkę samochodem , czy rowerem mieliśmy możliwość.
Rower jest wspaniałym pojazdem , który daje poczucie wolności , pozwala przemieszczać się szybciej i wygodniej.
Proszę, żeby każdy kto ma rower narysował go.

 

„Instrumenty muzyczne”

  1. Najlepszy instrument – Rodzic zaprasza dzieci do słuchania wiersza. Przed przeczytaniem utworu prosi, aby dzieci zwróciły szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o którym pisze autor.

Najlepszy instrument

Wojciech Próchniewicz

Jest taki instrument na świecie,

Dostępny nawet dla dzieci.

Wygrywa wszystkie melodie

Najładniej, najłagodniej.

Gdy nutki wpadną do ucha,

On ucha bardzo się słucha.

Bo najgrzeczniejszy jest przecież,

Słucha się w zimie i w lecie,

W upał i gdy deszcz leje,

On wtedy nawet się śmieje!

Chodzi wraz z tobą wszędzie

już tak zawsze będzie.

Nawet za złota trzos

Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS.

Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.

Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!

On się natychmiast odezwie

I zagra czysto i pewnie.

Opowie ci zaraz radośnie

Na przykład o słonku lub wiośnie.

Bo lubi i dobrze zna cię,

Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

Rodzic prowadzi rozmowę z dziećmi: Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem? Czy każdy z nas ma taki instrument? W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać? Czym się różni od tradycyjnych instrumentów? W czym jest podobny?

  1. Rozmowa na temat pracy strażaka z okazji „Dnia Strażaka”.
  2. Spacer do pobliskiej remizy strażackiej.
  3. Wspólne wykonanie pracy plastycznej – „Strażak”

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3;

III: 1, 2, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 7, 8, 13, 14, 15, 18, 19, 21.


.........................................................................

 

 

27.04.2020 Poniedziałek

Dzień dobry
Dzisiaj poniedziałek pierwszy dzień tygodnia.
A za parę dni nowy miesiąc, jak ten czas leci .
Podzielmy na sylaby wyraz miesiąc i tydzień.
Podzielmy na sylaby swoje imię i imiona Waszych członków rodziny.
Chciałabym , abyście powiedzieli co dla Was oznacza słowo RODZINA?
Rodzina jest bardzo ważna.
Wiecie dlaczego ?

 

„Polskie symbole narodowe”

1.  Słuchanie wiersza.

Polska (fragment) Małgorzata Strzałkowska Polska leży w Europie. Polska to jest kraj nad Wisłą. Polska leży nad Bałtykiem. I to wszystko? Nie! Nie wszystko! Polska naszą jest ojczyzną – Tu żyjemy, tu mieszkamy. Tu uczymy się, bawimy, I marzymy, i kochamy. Herb, czasami zwany godłem, To jest wspólny znak rodaków. Orzeł na czerwonej tarczy To odwieczny herb Polaków. Flaga jest symbolem państwa. Tak wygląda polska flaga – Biały kolor to szlachetność, Czerwień – męstwo i odwaga. Polskim Hymnem Narodowym Jest „Mazurek Dąbrowskiego”. „Jeszcze Polska nie zginęła” – Któż z Polaków nie zna tego?

2.  Mazurek Dąbrowskiego – Rodzic wprowadza dzieci do właściwego słuchania hymnu narodowego: „W jakich okolicznościach słyszycie hymn Polski? Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest odgrywany, gdy Polacy zwyciężą w ważnym turnieju? W jaki sposób powinniśmy słuchać hymnu?” Rodzic powtarza z dziećmi wers po wersie fragment tekstu hymnu (dwie zwrotki). Następnie odtwarza nagranie hymnu i prosi dzieci, żeby wstały i spróbowały go zaśpiewać.

Mazurek Dąbrowskiego sł. Józef Wybicki, muz. autor nieznany

Jeszcze Polska nie zginęła, Kiedy my żyjemy. Co nam obca przemoc wzięła, Szablą odbierzemy. Ref.: Marsz, marsz, Dąbrowski, Z ziemi włoskiej do Polski, Za twoim przewodem Złączym się z narodem. Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, Będziem Polakami. Dał nam przykład Bonaparte, Jak zwyciężać mamy. Ref.: Marsz, marsz… Jak Czarniecki do Poznania Po szwedzkim zaborze, Dla ojczyzny ratowania Wrócim się przez morze. Ref.: Marsz, marsz… Już tam ojciec do swej Basi Mówi zapłakany – Słuchaj jeno, pono nasi Biją w tarabany. Ref.: Marsz, marsz…

3.  „Godło Polski” – Rodzic prezentuje dzieciom godło Polski, prosi o wymienienie charakterystycznych cech. Następnie dzieci malują na czerwonej kartce z bloku godło Polski palcami zanurzonymi w białej farbie. Doklejają koronę i wycinają kształt godła, odrysowując szablon przygotowany przez rodzica.

4. Spacer z rodzicami.

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 7, 10, 19, 21.

 

.........................................................

 

28.04.2020 Wtorek

 

Witam wszystkich
Niedługo już będziemy mieć święto narodowe.
Wiecie co to jest święto narodowe?
A wiecie jakie to święto?
Wiecie dlaczego jest takie ważne dla nas Polaków?
Czy umiecie narysować flagę Polski?
Wiecie jak wygląda nasza flaga?
Narysujcie i pokolorujcie naszą biało-czerwoną flagę.

 

„Warszawa – stolica Polski”

 

1.  Warszawska Syrenka – wspólne słuchanie piosenki. Rodzic prosi, aby dzieci zwróciły szczególną uwagę na to, jakie miejsca charakterystyczne dla Warszawy pojawiają się w treści piosenki.

Nasza Warszawska Syrenka sł. Zofia Holska-Albekier, muz. Edward Pałłasz

Nasza warszawska Syrenka co noc urządza wyprawę. Nocy się ciemnej nie lęka, gdy pragnie zwiedzić Warszawę. Ref.: Warszawski Zamek, pałac w Łazienkach nad cichym stawem, dzielnice nowe i Stare Miasto w naszej Warszawie. Nasza warszawska Syrenka Wisłą powraca nad ranem. Z nią jest wiślana piosenka i miasto w słońcu skąpane. Ref.: Warszawski Zamek…

Rodzic prosi dzieci, by wymieniły miejsca, które pojawiają się w piosence.

2. „Zabytki Warszawy” – praca plastyczna z plasteliny. Rodzic przygotowuje kilka zdjęć, przedstawiających np.: pomnik Syrenki, pomnik złotej kaczki, Kolumnę Zygmunta, pomnik Chopina z Łazienek Królewskich. Dzieci losują lub wybierają jeden pomnik, po czym lepią go z plasteliny.

3. Spacer z rodzicami.

4.  Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3, 7, 8;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 7, 10, 11, 15, 19, 21.

 

.......................................................................

29.04.2020 Środa

 

Dzień dobry
Byliście wczoraj na spacerze?
Jak pięknie jest teraz w lesie, parku, na skwerze..
Czy widzieliście te kwitnące kwiaty, zielone łąki i trawniki?
Jakie kwiaty widzieliście?
Jakie mają kolory te kwiaty.?
Umiecie je wymienić?
Wiecie , że nazwa miesiąca ,, kwiecień,, pochodzi od tego, że wszystko teraz kwitnie?

 

 

„Polskie krajobrazy”

 

1.  „Znajdź rymy” – zabawa ruchowo-słuchowa. Dzieci stoją w rozsypce, zachowując znaczne odległości między sobą. Rodzic wypowiada tekst rymowanki, dzieci próbują powtarzać słowa i wyszukiwać rym pasujący do dwuwersu. Podczas wypowiadania rymowanki dzieci przeskakują obunóż w lewo stronę, następnie znowu do środka i na prawo. Proponowane rymowanki:

Zosia koszyk grzybów niesie,1 Bo od rana była w (lesie).

Wojtek chciałby pójść do lasu, Ale nie ma na to (czasu).

Tutaj rosły dwa maślaki, Ale zjadły je (ślimaki).

Julek na łące był dzisiaj z rana, Widział tam żaby oraz (bociana).

Stasio na łące spotkał ropuchę, Co polowała właśnie na (muchę)

2. „Polskie krajobrazy” – zabawa dydaktyczna. Rodzic przygotowuje plansze lub duże ilustracje, przedstawiające różne polskie krajobrazy: lasy, niziny, morze, wydmy, jeziora, góry, rzeki. Rodzic przesłania każdą z plansz kartą z wyciętym otworem. Prezentuje dzieciom kolejno ilustracje, przesuwając miejsce z otworem. Jeśli dzieci rozpoznają krajobraz, zgłaszają się do odpowiedzi. Dokonują też wspólnie analizy głosek w podanych słowach. Pozostałe dzieci w grupie liczą głoski na palcach lub w pamięci.

3. Spacer z rodzicami.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

 

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 8;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 6, 7, 11, 15, 19, 20, 21.

...............................................................

30.04.2020 Czwartek

 

Witam
Jutro mamy święto.
Wiecie jakie to święto narodowe?
Jak będziemy obchodzić to święto?
Czy po wyglądzie naszych domów będzie można poznać, że obchodzimy święto narodowe?
A czy wiecie co jest godłem Polski , naszej Ojczyzny?
Czy zna ktoś legendę o Orle Białym ?

 

„Szlakiem Wisły”

1.  "Zrób to, co ja” – zabawa słuchowo-ruchowa. Rodzic zaprasza dzieci do zabawy: „Dzisiaj zagramy na instrumentach, które zawsze nosimy ze sobą. Będziemy wydobywać dźwięki z naszych dłoni, stóp, kolan, łokci i innych części ciała. Ja zagram kilka dźwięków w taki sposób. Patrzcie i słuchajcie uważnie, bo poproszę was o powtórzenie tego rytmu.” Rodzic prezentuje rytm: klaśnięcie, tupnięcie dwiema nogami, klaśnięcie – dzieci powtarzają.

 Przykłady kolejnych rytmów: • tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie; • uderzenie dłońmi o podłogę, tupnięcie, tupnięcie, uderzenie dłońmi o podłogę; • tupnięcie, tupnięcie, klaśnięcie, tupnięcie. Rodzic dostosowuje poziom trudności do możliwości grupy. Chętne dzieci mogą kolejno proponować własny wymyślony rytm

2. Zagadki znad Wisły – Rodzice z dziećmi wspólnie odszukują mapę Polski, wodzą palcem po Wiśle, odszukują miejsce, skąd wypływa Wisła, odczytują nazwy miast, przez które przepływa w drodze do morza. 

3. Spacer z rodzicami.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

 

I 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3, 8;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 7, 6, 9, 10, 11, 15, 16, 19, 21.

 

......................................................................

 

 

20.04.2020 Poniedziałek

 

Dzień dobry
Cieszę się ,że już od dzisiaj można chodzić do parku i lasu, siedzieliście o tym ?
Wybierzecie się pewnie z rodzicami na spacer,lub przejażdżkę do tych miejsc.
Podzielmy słowo,,przejażdżka,, i ,,spacer,, na sylaby i głoski.
A teraz weźcie kartki i kredki i narysujcie las.
Jaki jest las, o tej porze roku?
A właśnie, właśnie pamiętacie jaka jest teraz pora roku?
Podzielcie słowo,, wiosna,,na sylaby i głoski.

 

„Moje ulubione książki”

1.  „Ulubiona książka” – Rodzic zachęca dzieci, by zastanowiły się, jaka jest ich ulubiona książka, kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono. Rodzic ustala czas przeznaczony na refleksję, ustawia klepsydrę lub minutnik. Po upływie tego czasu zaprasza dzieci do rozmowy: „Kto z was chciałby opowiedzieć o swojej ulubionej książce? Gdy dzieci opowiedzą o swoich ulubionych książkach, rodzic prosi, by zastanowiły się, z czego są zrobione książki. Następnie kieruje rozmowę w taki sposób, by dzieci doszły do wniosku, że książki mogą być też elektroniczne – do czytania lub do słuchania.

2.  "Falbanka z f” – Rodzic rozdaje dzieciom kawałki firanki i zaprasza dzieci do zabawy: „Waszym zadaniem jest ułożenie z fragmentu firanki kształtu litery f i narysowanie jej palcem po tkaninie. Z tak stworzonych liter ułóżcie na dywanie wspólną falbankę. Jeśli niektóre dzieci mają trudność z ułożeniem kształtu litery, rodzic może napisać f na kartce i zaproponować dziecku, by dopasowało kształt swojej firanki do tego szablonu.

3. Spacer do biblioteki publicznej – oglądanie zbiorów, zapoznanie się z funkcjonowaniem biblioteki.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3, 7;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 4, 5, 7, 8, 15, 19, 21.

 

..............................................

 

21.04.2020 Wtorek

 

Witam wszystkich.
Byliście na spacerze w lesie ,czy w parku.
Korzystaliśmy wczoraj z pięknej słonecznej pogody.
Proszę, żebyście podzielili na głoski i sylaby wyraz ,,piękna,, i wyraz ,,pogoda,,.
Czy moglibyście na kartce papieru namalować farbami w kolorze zielonym , w różnych odcieniach namalować co widzieliście dzisiaj w lesie, czy parku.

 

 

„Jak powstaje papier?”

1.  "Opowiadanie o papierze” – Rodzic  rozdaje dzieciom kartki formatu A4 i ołówki. Opowiada o powstawaniu papieru w taki sposób, by wpleść działania matematyczne do wykonania przez dzieci. Zadaniem dzieci jest zapisanie działań i podpisanie się na kartce. Jeśli rodzic nie dysponuje podkładkami do papieru, praca powinna odbywać się przy stolikach. Przykładowe opowieści: „W pewnym lesie stały obok siebie cztery drzewa – wysokie i stare. Pewnego dnia drwale ścięli jedno z nich. Ile drzew zostało?, Ciężarówka wiozła do tartaku osiem ściętych drzew. Po drodze zatrzymała się w miejscu wycinki i pracownicy zapakowali na ciężarówkę jeszcze jedno drzewo. Ile drzew było razem na przyczepie ciężarówki?” Dzieci mogą zapisywać liczbę drzew cyframi, symbolami, np. kropkami, lub rysunkami. Nie należy im podpowiadać, w jaki sposób mają wykonać to zadanie – wszystkie odpowiedzi są poprawne, jeśli prowadzą do właściwego wyniku.

2. „Chodzimy po f” – Rodzic układa na dywanie kształt liter F i f ze sznurka lub liny i prosi dzieci, aby stopa za stopą poruszały się po linii. Wskazane jest, by dzieci zdjęły do tej zabawy kapcie.

3. Spacer z rodzicami.

4.  Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.

II: 3, 8.

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9.

IV: 2, 4, 5, 8, 11, 13, 14, 15, 18, 19, 21.

................................................

22.04.2020 Środa

 

Dzień dobry, kochane moje dzieciaki.
Widzę, że niektóre mamy odkryły w sobie zamiłowanie do nauczania swoich dzieci.
Bardzo mnie to cieszy.
Bardzo fajnie jest uczyć się w domu z mamą czy tatą, a może babcią..
Odkrywamy w sobie wtedy rzeczy o których na codzien nie mieliśmy pojęcia.
Cieszy to i mamę i tatę, babcie lub dziadka.
Podzielmy na sylaby i głoski wyraz,, babcia,, i ,, dziadek,,.

„Jak powstaje książka?”

1. "Jak powstaje książka?” – Rodzic zaprasza dzieci do uważnego słuchania utworu:

Jak powstaje książka Maciej Bennewicz Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito. – To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier. Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do  dziadka do  orzechów, tylko większy, zgrzytnął i  dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa. – Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta. Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku. A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w  atramencie w  specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam. – A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały. Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem. – Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę. – Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie. – A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam. Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział: – Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda? – Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam. – No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz. Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga. Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. – A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie. – Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik. – Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik. – Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki? – Skryba? – zaproponował Adam. – Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor! – Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem… – A zatem… – powtórzyła Ada. – A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę. – Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum. – Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś… – Coś, coś… – zastanawiała się Ada. – Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam. – Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty! – Super! – ucieszyły się dzieci. – Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem. – A ja mam taką historię – zaczął Adam: Czcionce pięknie tej podziękuj. Atramentu zręczny taniec Złożył z liter długie zdanie. Dawniej papier był czerpany, Dziś dyktafon w ręku mamy.

Rodzic prowadzi rozmowę z dziećmi: „W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? Czy to był sposób podobny do tego, którego my używaliśmy do sporządzenia papieru czerpanego? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?”

2. „Polisensoryczna książeczka” – przestrzenna praca plastyczna. Rodzic: „Waszym zadaniem jest stworzenie książki, za pomocą której będziecie mogli opowiedzieć o uczuciach, jakie towarzyszą wam w przedszkolu. Książka nie może jednak zawierać słów ani typowych obrazków. Wszystkie informacje mogą być z niej odczytane jedynie za pomocą dotyku, np. delikatny, mięciutki materiał może kojarzyć się z czymś miłym, czymś, co lubimy.” Dzieci zszywaczem łączą kilka kartek z bloku technicznego. Następnie z przyniesionych wcześniej materiałów – nasion, tkanin, patyczków, kamyków, styropianu itp. – tworzą książeczki polisensoryczne.

3.  Spacer z rodzicami.

4.  Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 8, 11, 14, 19, 21.

........................................................

23.04.2020 Czwartek

 

Witam, witam
Wiecie, że wczoraj był Dzień Ziemi
Wiecie co to znaczy? To święto naszej planety.
To znaczy , że mówimy o naszej planecie z troską i miłością.
A wiecie co to znaczy...?
Bardzo proszę, żeby każdy z Was narysował obraz naszej planety , która jest zadbana, szczęśliwa, zielona..
Pozdrawiam wszystkich i proszę, żebyście dzisiaj poszli na spacer i porozmawiali o tym z rodzicami.

„W księgarni”

1.  Wielki skarb – Rodzic zaprasza dzieci do wspólnego słuchania wiersza. Prosi, by zapamiętały, o czym, zdaniem autorki wiersza, opowiadają książki.

Wieki skarb Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb, największą radość w świecie. Któż to? Aha, nie powiem, nie… Z łatwością odgadniecie. Chciałbym z nim przebyć cały dzień, lecz mi nie daje niania. – Ej, Jurku, chodź, na spacer czas, dość tego już czytania. Tak, książka to przyjaciel mój – przyjaciel prawie żywy. On opowiada cudów moc, o świecie prawi dziwy. O górach, morzach niesie wieść, o naszej własnej ziemi, wypowie wiersz lub cudną baśń – czym? – Literkami swymi. Więc cieszę się, że książkę mam. Och, czytać pragnę wiele! Nie niszczę ich, bo książki me – najlepsi przyjaciele.

Rodzic prosi, by dzieci przypomniały, czego – zdaniem autorki – można dowiedzieć się z książek. Jakie inne informacje możecie znaleźć w swoich ulubionych książkach? Co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”? Czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

2.  „Ćwiczymy pamięć” – Rodzic zaprasza dzieci do nauki wybranych strof wiersza. Może zaproponować naukę całego wiersza lub tylko części, w zależności od możliwości dzieci. Rodzic  powtarza z dziećmi kolejne wersy wiersza, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp.

3. Spacer z rodzicami.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 8, 9, 11, 15, 17, 19, 21.

........................................................

24.04.2020 Piątek

 

Dzień dobry.
Ciekawa jestem co będziecie robić z rodzicami w wekend.
Teraz ,kiedy możemy jeździć na rowerze, chodzić do parku czy lasu...mamy wiele możliwości spędzenia wolnego czasu w wekend z rodzicami.
Może każdy z Was narysuję, to co widział w lesie, cz parku..
Co mu się najlepiej podobało
A może znajdziecie jakieś kwiatuszki?
W lesie rosną już dzikie fiołki , które tak pięknie pachną.
Sprawdzicie?

 

„Lubię czytać – biblioteka”

1.  „Zagadki – rymowanki” – dzieci siedzą w kole, Rodzic zaprasza je do zabawy: Za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna rymować się z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znacie.

W Krakowie mieszka wawelski smok, co zieje ogniem przez cały… (rok) 1

Krasnoludek jest malutki, tak jak wszystkie… (krasnoludki).

 Kto z krasnalami w tym domku mieszka? To jest na pewno Królewna (Śnieżka).

Kto był dobry dla Kopciuszka? Chrzestna matka, czyli (wróżka).

Czerwony Kapturek do babci wędrował, Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się (schował).

Groźna Baba Jaga domek ma z piernika. Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko (zmyka).

 Gdy kot buty dostał, Janek księciem (został).

Rzecz to znana, całkiem pewna, Że Pinokio powstał z (drewna).

2. Jeżeli ci wesoło – zabawa ruchowa do piosenki. Dzieci gestem ilustrują słowa piosenki.

Jeżeli ci wesoło Marta Bogdanowicz

Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się Uśmiechnij się do wszystkich i zaklaszcz w ręce swe. Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się To podnieś brwi do góry i dotknij czoło swe. Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się To otwórz teraz usta i zamknij oczy swe. Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się To pokaż najpierw język, a potem zęby swe. Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się Nabierz w usta powietrza i klep policzki swe. Jeżeli ci wesoło i dobrze bawisz się Uśmiechnij się do wszystkich i zaklaszcz w ręce swe.

3.  Spacer z rodzicami.

4.  Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II:2, 4;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 7, 8, 9, 14, 15, 19, 21.

.........................................................

 

 

Tematyka tygodnia (14.04-17.04.2020)

 

14.04.2020 Wtorek

Dzień dobry
Ciekawa jestem jak czujecie się po świętach?
Pewnie brzuszki pełne od smakołyków.
Podzielmy słowo ,,smakołyk,, na sylaby i głoski.
Jaka pogoda za oknem?
Niestety nie jest już tak pięknie jak przed świętami.
Jest zimniej i nie tak słonecznie.
Miejmy nadzieję, że to szybko się zmieni.

 

„Ekoprzyjaciele”

  1. Nowa moda – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

Nowa moda Małgorzata Strzałkowska

 W domu Oli oraz Ali wszyscy razem się zebrali, aby wspólnie pogawędzić, jak sobotę miło spędzić. Uradzili, jedząc ciasto, że pojadą gdzieś za miasto, lecz z powodu tej wycieczki do solidnej doszło sprzeczki. – Autem! – mówi wujek Tadek. – Na motorach! – woła dziadek. Na to babcia: – Autobusem! Mama: – Lepiej minibusem! Ala z Olą grzmią donośnie, że taksówką jest najprościej. Tylko tata głową kiwa, po czym nagle się odzywa: – Samochody, autobusy, motocykle, minibusy – każdy z nich okropnie smrodzi, a to naszej Ziemi szkodzi. Po co spalin jej dokładać? Lecz jest na to dobra rada – pojedziemy rowerami, bo nie trują spalinami. Poprzez lasy, łąki, pola pędzi Ala, za nią Ola, mama, tata, babcia, dziadek, a na końcu wujek Tadek. Nowa moda jest w rodzinie i rodzina z tego słynie, że w sobotę się wybiera na wycieczkę na rowerach. Ziemia też oddychać musi, bo inaczej się udusi.

Pytania Rodzica: „Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu? Ilu było członków tej rodziny? Czy potraficie ich wymienić? Jakimi środkami transportu chcieli pojechać na wycieczkę? Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny? Dlaczego wybrali rowery? Co znaczy słowo „moda”? Co oznacza słowo „ekologiczny”?

  1. „Jakie to słowo?” – zabawa językowa. Rodzic wypowiada słowa zawierające głoskę „z”, i prosi dzieci, by określiły, jakie to słowo i na którym miejscu słyszą w nim głoskę z (na początku czy w środku). Przykłady słów: z-egar, zło-m, ga-zda, zebr-a, nazw-a, groz-a
  2. Spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 8;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 7, 8, 9, 18, 19, 21.

 

................................................

 

15.04.2020 Środa

Witam wszystkich.
Dzisiaj środa, a wszystkim się wydaje, że wtorek.
Czy wiecie dlaczego tak nam się wydaje?
Powiedzcie co najbardziej lubicie robić teraz, w okresie kwarantanny ?
A czy wiecie co to jest ta ,,kwarantanną,,?
Podzielmy wyraz ,,kwarantanną,, na sylaby i głoski.
Narysujcie to co najbardziej lubicie robić w tym czasie.

 

„Ziemia to nasz dom”

  1. Zabawa „Rakieta” – dzieci naśladują start rakiety. Stoją w kręgu, wolno klaszczą i tupią, jednocześnie pochylając się raz w lewo, raz w prawo. Potem klaszczą i tupią coraz szybciej. Obracają się. Szybko uderzają dłońmi w kolana. Prawą dłonią zataczają kółka przed nosem i wydają dźwięk pracujących silników rakiety. Unoszą ręce i podskakują z okrzykiem: Hura!. Rakieta wystartowała. Zabawę można powtórzyć.
  2. „Jaka to liczba?” – zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową i słuchową. Rodzic przygotowuje kartki formatu A4 z zapisanymi niektórymi cyframi. Nakłada na nie kartkę z wyciętym otworem. Przesuwa otwór po kartce, która znajduje się pod spodem, a zadaniem dzieci jest odgadnąć, jaka cyfra jest na niej napisana . Gdy im się to uda, podają, jaka głoska znajduje się w nagłosie nazwy tej cyfry, a jaka w wygłosie.
  3. „Odtwórz rytm” – Rodzic proponuje sekwencje 3–4 gestów do odtworzenia, np. klaśnięcie, tupnięcie, tupnięcie. Po kilku próbach N. prosi chętne dzieci, aby zaproponowały rytm dla całej grupy.
  4. Spacer z rodzicami.

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 6, 8, 11, 15, 18, 19, 21.

 

..........................................................

 

16.04.2020 Czwartek

 

Witam wszystkich w czwartek.
Jak miło , że możemy być tu razem przy pomocy internetu.
Kto mi powie, co to jest internet.
Proszę podzielcie na sylaby i głoski wyraz ,,internet,,
Czy śpiewacie z rodzicami swoje ulubione piosenki teraz w domu?
Zaśpiewajmy wszyscy razem tę piosenkę, którą lubimy najbardziej.

 

Segregujemy odpady”

  1. „Łąka” – słuchanie i ilustrowanie treści wiersza. Rodzic zaprasza dzieci do zabawy ruchowej: „Za chwilę zamienimy nasz pokój w łąkę i wyruszymy na wycieczkę. Będę czytać wiersz, a waszym zadaniem będzie pokazywać ruchem to, co słyszycie. Postarajcie się również ilustrować różne uczucia, które będą towarzyszyć bohaterom wiersza, np. zdziwienie, zaskoczenie, strach, zdenerwowanie, radość.”

Łąka Małgorzata Strzałkowska

Jak tu pięknie dookoła! Strumyk szemrze, kwitną zioła, skaczą żabki, buczą bączki – jak nie lubić takiej łączki? Pośród kwiatków sobie łażą Ala, Ola, Staś i Kazio. Nagle patrzą – jakiś dołek, a w tym dołku jest tobołek. Staś tobołek wyjął z dołka, po czym zajrzał do tobołka… a tam… – Patrzcie! Stos papierków, trzy butelki, pięć cukierków, jedna guma… – Już wyżuta… – Dwie gazety i pół buta, dwie torebki, cztery puszki… – I zużyte trzy pieluszki! – Ktoś na łące biwakował i te śmieci tu wpakował. – Cichcem, milczkiem, po kryjomu… – Zamiast zabrać je do domu. – Wiecie, jak tak dalej będzie, jak będziemy śmiecić wszędzie, to się Ziemia zdenerwuje, tak że każdy pożałuje! – Będzie miała dość brudasów, bo jest miła, lecz do czasu! – Zagra wszystkim nam na nosie i przepadnie gdzieś w kosmosie, a my zostaniemy sami, płynąc luzem pod gwiazdami…– A więc póki krąży w kółko, niech się brudas puknie w czółko!!! Jak naśmiecisz, to posprzątaj. A jak nie – to marsz do kąta.

  1. Wspólne segregowanie śmieci wedługkolorów i rodzajów: : niebieski z napisem PAPIER, zielony z napisem SZKŁO, żółty z napisem METAL I PLASTIK, brązowy z napisem KOMPOST.
  2. Spacer z rodzicami.
  3. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców).

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 3, 9;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 12, 14, 15, 18, 19, 21.

 

.............................................................

 

17.04.2020 Piątek

 

Dzień dobry
Już dzisiaj piątek,jak ten czas leci,niedawno były Święta,a już za chwilę znowu niedziela.
Czy wiecie ile dni na tydzień?
A ile dni ma miesiąc?
Czy zawsze miesiąc ma tyle samo dni?
Czy wiecie ile miesięcy ma rok?
Powiedzcie proszę w jakim miesiącu macie urodziny.
Podzielcie, kazdy swoje imię na sylaby i głoski.

 

„Skąd się bierze prąd? „

  1. „Prąd z wiatraka” – zabawa ruchowa. Dzieci stoją w rozsypce, nogi złączone, ręce rozłożone szeroko, wyprostowane w łokciach. Obracają się bardzo powoli, stopa za stopą, z zamkniętymi oczami. Ręce, jak skrzydła wiatraka, powinny być szeroko rozłożone przez cały czas wykonywania ćwiczenia. Jeśli niektóre dzieci będą miały trudności z poruszaniem się z zamkniętymi oczami, mogą wykonać ćwiczenie bez tego utrudnienia.
  2. Pstryk – słuchanie opowiadania, rozmowa na temat jego treści

Pstryk Grzegorz Kasdepke Na elektryczne urządzenia lepiej uważać… – Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia. – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?! – Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik. – O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności! – Mogę nie mówić… – mruknął Dominik. – Hau! – dodał mu otuchy Junior. Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i  naraz z  głośnika radia popłynęła muzyka, a  lodówka wzdrygnęła się jak po  przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy. – Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?! – Hau! – uspokoił ją Junior. Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience. – Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik. – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to… Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny. – Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery! Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie. – Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie? – Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior. – No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś? – Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony. O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

Rodzic pyta dzieci:” Jak nazywali się bohaterowie opowiadania? Kim byli? Dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu? Jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi? Jak myślicie, czy dzieci mogą samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?”

  1. Spacer z rodzicami
  2. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłów rodziców).

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 8;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 7, 11, 13, 19, 21.

Opracował nauczyciel:

O.Z.

................................................................................

 

 

Tematyka tygodnia (06.04.-10.04.)

 

06.04.2020 Poniedziałek

Witam po weekendzie
Zobaczcie jaka piękna pogoda za oknem.
Podzielmy wyraz ,, pogoda,, na głoski i sylaby.
Czy wiecie jakie święta się zbliżają?
Podzielcie wyraz Wielkanoc na głoski i sylaby.
Z czym kojarzą się Wam Święta Wielkiej Nocy?
Czy wiecie jak łatwo zrobić kurczaczka z waty i kolorowego papieru i kawałeczka drucika?
Zaraz to Wam wytłumaczę.
A jutro opowiem w jaki sposób zrobimy baranka do święconki.

 

„Przygotowania do świąt”

 

1.Zabawa ruchowa - Dziecko ruchem przedstawia czynność, jaką wykonuje w domu przed świętami: odkurzanie, pieczenie, mycie okien, ścieranie kurzu, trzepanie dywanów itp. Pozostałe dzieci i rodzice odgadują, jaka to czynność. Ten, kto zgadnie, prezentuje następną czynność.

2.Wysłuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat.

Bajeczka wielkanocna

Agnieszka Galica

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.

− Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?

A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:

− Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.

Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.

− Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.

Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.

− Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.

Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.

− Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.

− Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.

− Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.

− Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.

A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać.

− Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.

A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.

Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.

Co to? Co to? – pytał Zajączek.

− Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.

I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.

− To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

W Wielkanocny poranek

Dzwoni dzwonkiem Baranek,

A Kurczątko z Zającem

Podskakują na łące.

Wielkanocne Kotki,

Robiąc miny słodkie,

Już wyjrzały z pączka,

Siedzą na gałązkach.

Kiedy będzie Wielkanoc

Wierzbę pytają.

Rodzic zadaje pytania do opowiadania: Kogo naj­pierw obudziło słońce? Kto był drugi? Kto – trzeci? Dlaczego sońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka i baranka? Jakie święta zbliżają się do nas wielkimi krokami? Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych? Jakie znacie tradycje świąt Wielkanocnych?

3.Spacer z rodzicami.

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 3, 4, 7, 19, 21.

 

..................................................................

07.04.2020 Wtorek

Dzień dobry.
Już za parę dni Święta Wielkiej Nocy.
Jutro będziemy robić pisanki, a dzisiaj opowiem jak zrobić baranka, tak jak wczoraj obiecałam.
Potrzebne nam do tego trochę białej, a właściwie owczej wełenki, kawałek tekturki i troszkę papieru kolorowego.
Widzicie , jakie to proste.
Życzę miłego dnia i zapraszam na jutro.
Proszę przygotować ugotowane jajka na twardo, albo wydmuszki.

 

„Wielkanocne tradycje”

 

1. Wielkanoc u języczka – zabawa rozwijająca aparat mowy. W czasie, gdy Rodzic czyta bajeczkę, dzieci wykonują ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

Wielkanoc u języczka

Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec cia­sto. Najpierw do miski (dzieci robią z języka „miskę” – przód i boki języka unoszą tak, by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwają język z buzi, a potem go cho­wają, przesuwając po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwiera­ją szeroko buzie, kilkakrotnie uderzają czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obracają językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwają czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotykają językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole). Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwają język z buzi i szybko nim poruszają w kierunku nosa i brody), dodaje majonez, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizują wargi ruchem okrężnym). Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwają język po górnej wardze, górnych zębach i podnie­bieniu). Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdychają powietrze nosem, wydy­chają buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotykają językiem różnych miejsc na podniebie­niu) i kółka (oblizują wargi ruchem okrężnym). Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotykają językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiechają się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.

2. Wykonanie wyklejanki z palmą wielkanocną

3.Rozmowa z dziećmi na temat wielkanocnych zwyczajów - święcenie palm, malo­wanie jajek, święcenie pokarmów.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 3, 7, 18, 19, 21.

 

......................................................................

08.04.2020 Środa

Witam dzisiaj w ten słoneczny dzień.

Jak tam przygotowania do świąt?

Robicie baranki , zajączki, kurczaczki i co jeszcze?

Właśnie co jeszcze robimy na Święta Wielkanocne?

Wyklaszczcie wyraz ,, jajo,, Jak możemy zrobić jajka?

Proszę żeby każdy z Was zrobił swoje jajo wielkanocne i sam je ozdobił.

 

 

„Wielkanocny koszyczek”

 

1.Wysłuchanie legendy o białym baranku, rozmowa na temat utworu.

 

Legenda o białym baranku

Urszula Pukała

Posłuchajcie tylko ile było krzyku,

gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku.

Malutkie kurczątko, bielutki baranek,

Brązowy zajączek i kilka pisanek.

Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami,

jestem najpiękniejszy, żółty jak salami.

Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki,

falujące piórka tak jak u kaczuszki.

Co ty opowiadasz – dziwi się baranek,

jestem cały z cukru, mam cukrową mamę.

Dzieci na mój widok bardzo się radują

i z mojego grzbietu cukier oblizują.

Brązowy zajączek śmieje się wesoło,

jestem z czekolady – opowiada wkoło.

Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci,

już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka,

dziwi się pisanka zielona jak łąka.

Dziwią się pisanki żółte i czerwone,

brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

Rodzic zaprasza dzieci do rozmowy: Kto gościł w wielkanocnym koszyku? O co pokłóciły się zwierząt­ka? Spróbujcie przypomnieć sobie, jaki kolor miały pisanki w koszyku.

2. Praca plastyczna – „Wielkanocny koszyczek”

3.Spacer z rodzicami

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 7, 8, 14, 19, 21.

 

....................................................................

09.04.2020 Czwartek

 

Dzień dobry.
Jeszcze dwa dni i Święta.
Jak przygotowania u Was w domu?
Już rodzice zaczęli robić potrawy na Święta?
Pomagacie im?
Jakie ciasta pieczecie razem z mamą ?
Pewnie mazurki i babki drożdżowe.
Proszę podzielmy wyraz ,,babka,, i ,,mazurek,, na sylaby i głoski.
W tym roku Święta będą wyglądały inaczej niż zwykle, ze względu na to, że nie możemy wychodzić tak często z domu i nie możemy spotykać się w większych grupach.
Nie znaczy to jednak ,że nie będą wesołe i radosne.

 

„Na świątecznym stole”

 

1.Wysłuchanie wiersza i rozmowa na jego temat.

Wielkanocny stół

Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych

lukrowana baba

rozpycha się na nim,

a przy babie –

mazurek w owoce przybrany.

Palmy – pachną jak łąka

w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

a przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas

zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuścimy wiosnę.

Niech słońcem

zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe.

Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza: Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole? Kto usiądzie przy stole? Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną? Następnie rodzic wspólnie z dziećmi przypomina symbolikę niektórych produktów znajdujących się na stole.

Pisanka – symbol życia.

Baranek – symbol zmartwychwstania Chrystusa.

Chorągiewka – znak zwycięstwa.

Palmy – nawiązują do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitania go przez mieszkańców miasta. Świąteczne palmy miały zapewnić dobre plony, chronić przed pożarami i chorobami.

Bazie – spożywano, gdyż wierzono, że chroni to przed bólem i dodaje sił. Są symbolem budzącej się wiosny.

2. Wycieczka do sklepu w poszukiwaniu potrzebnych produktów do koszyczka i na wielkanocny stół.

3.Rozgrywanie prostych gier planszowych, układanie puzzli.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 6, 7, 9, 12, 19, 21.

...................................................................

 

10.04.2020 Piątek

 

Witam, witam dzisiaj wszystkich!
Jutro już Święta.
Bardzo się wszyscy cieszymy ze Świat Wielkanocnych.
Jutro jest Wielka Sobota i czas świecenia pokarmów.
W tym roku będzie wyglądało to trochę inaczej niż zwykle.
Proszę narysujcie koszyczki że święconką.
Czy wiecie dlaczego jajo jest symbolem Świat Wielkanocnych?
Wesołych Świąt Wszystkim.

 

„Pisanki, kraszanki, malowane jaja”

 

1.Zabawa plastyczna - Dzieci siadają przy wybranych stoliku i ozdabiają ugotowane na twardo jaja.

2.Zabawa matematyczna - Zadaniem dzieci jest dobranie pisanek wg dowolnego kryterium – koloru, wielkości.

3.Spacer z rodzicami.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 7, 12, 14, 19, 21.

 

Opracował nauczyciel:

O.Z.

................................................................................

 

 

Tematyka tygodnia (30.03-03.04.)

"Praca rolnika"

 

30.03.2020 Poniedziałek

 

Witajcie po weekendzie
Jak tam humorki po sobocie i niedzieli?
W sobotę była piękna pogoda, świeciło słońce, było bardzo ciepło i można było spacerować . Dzisiaj nie jest już tak przyjemnie, ale możemy to narysować kredkami na kolorowym papierze.
Proszę podzielcie wyrazy:,,kartką,, ,,papier,, słońce,, ,,pogoda,, na sylaby i głoski.
A teraz narysujcie dzisiejszą pogodę na kartce w dowolnym kolorze.
Jestem pewna, że przyniesie wam to wiele radości.

 

Temat dnia: „Dzień w gospodarstwie”


 

  1. Przesłuchanie wiersza B. Kosowskiej „Rozmowy zwierząt”, wykonywanie ćwiczeń logopedycznych – naśladowanie odgłosów zwierząt.

Rozmowy zwierząt

Barbara Kosowska

Mu, Mu, Mu, tak krowa muczy

Kto Cię krowo tak nauczył?

Nikt nie uczył mnie muczenia

Mówię Mu od urodzenia,

A ponadto daję słowo

Jestem bardzo mleczną krową

Baran do owcy mówi: beee

Czego baran od niej chce?

Powiedz owco ma kochana

Ile mleka dałaś z rana?

Dałam dzisiaj dużo mleka

Teraz na mnie fryzjer czeka

Kukuryku, kukuryku

Co się dzieje w tym kurniku?

Kura jaja wysiaduje,

Kogut z dumą spaceruje,

Bo za chwilę już na świecie

Ma pojawić się ich dziecię.

Źrebię w stajni mamy szuka

Rży, kopytkiem w ziemię stuka

Gdzie ta mama się podziała?

Pewnie z tatą w świat pognała

Klacz i ogier wnet wrócili,

Na wyścigach konnych byli.

Tak zwierzęta rozmawiają

One też swój język mają.

To jest język zagrodowy

Kury, owcy czy też krowy.

Rozmowa z dziećmi na temat wiersza: Jakie zwierzęta występowały w wierszu? O czym rozma­wiały zwierzęta? Czy zwierzęta rzeczywiście mogą ze sobą rozmawiać? Do czego służą wyda­wane przez nie odgłosy?

2. Spacer z rodzicami.

3. Oglądanie książek o zwierzętach. Dzieci przeglądają książki o zwierzętach. Odszukują zwierzęta, które mieszkają w gospodarstwie. Rodzic może kierować zabawą np.: Znajdź zwierzę, które mieszka w kurniku. Znajdź duże zwierzę, które mieszka w stodole .

4. Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 2, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 3, 5, 7, 8, 12, 15, 18, 21.

..........................................................................

 

31.03.2020 Wtorek

 

Dzień dobry wszystkim.
Dzisiaj jest fajny kolejny dzień, który możecie spędzić w domu z mamą, lub tatą, albo dziadkami.
Podzielcie na sylaby wyraz mama, tata, babcia, dziadek.
A teraz na głoski.
Jaki mamy dzień tygodnia dzisiaj ?
A wiecie, że dzisiaj jest ostatni dzień miesiąca?
Kończy się marzec, a jutro już zaczyna się kwiecień.
Kwiecień , to taki miesiąc, kiedy wszystko kwitnie i zaczyna się prawdziwa wiosna.
Miejmy nadzieję, że i teraz tak będzie.

 

„Na polu”

 

1.Przesłuchanie wiersza „Wspólna praca” L. Wiszniewskiego i rozmowa na jego temat.

Wspólna praca

Ludwik Wiszniewski

Kwaknął kaczor raz i drugi:

− Na podwórku widzę pługi…

Kwa, kwa!

Wróbel siedzi na stodole:

− Już gospodarz jedzie w pole…

Ćwir, ćwir!

Zając przysiadł na ugorze:

− Już gospodarz w polu orze…

Hop, hop!

Na podwórku kogut pieje:

− Już gospodarz w polu sieje…

Ko, ko!

Na topoli kraczą wrony:

− Już koniki ciągną brony…

Kra, kra!

Teraz krzyczą wszyscy razem:

− Oraliśmy z gospodarzem!

Hej! hej!

Rozmowa z dziećmi na temat wiersza: Czy zrozumieliście wszystkie słowa użyte w wierszu? N. wyjaśnia, co to jest pług, ugór, orka, brona. Czy zapamiętaliście jakie zwierzęta występowały w wierszu? Co robiły i o czym opowiadały?

2. Rodzice z dziećmi zakładają uprawę ziół – rzeżuchy, fasoli lub cebuli.

3.Spacer z rodzicami

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8;

II: 8, 11;

III: 1, 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 3, 5, 7, 12, 18, 21.

 

................................................................................

 

01.04.2020 Środa

 

Witam wszystkich
Dzisiaj 1 kwietnia, Prima aprilis, dzień gdzie każdy , każdemu może zrobić psikusa.
Czy wiecie co to psikus?
A jutro, już zupełnie poważnie,obchodzimy Międzynarodowy Dzień Autyzmu.
To dzień kiedy temu zagadnieniu poświęcamy szczególną uwagę.
Od poniedziałku, w rozmowach z wami umówiliśmy się, że ten tydzień jest tygodniem NIEBIESKIM.
To się świetnie składa, bo autyzmu kolor , to właśnie niebieski.
Każdy z was od poniedziałku , codziennie rysuje niebieskie przedmioty, wycina z kolorowego papieru niebieskiego np figury geometryczne itd..
A jutro 2 kwietnia narysujemy wszyscy, albo namalujemy, jak kto chce ,światełka niebieskie na kartkach papieru i umieścimy je w oknach naszych domów.
Życzę owocnej pracy.

 

„ Wiejskie produkty”

 

1.Taniec do piosenki „Rolnik sam w dolinie”.

Rolnik sam w dolinie

sł. i muz. tradycyje

Rolnik sam w dolinie, rolnik sam w dolinie.

Hejże, hejże, hejże ha, rolnik sam w dolinie. × 2

Rolnik bierze żonę, rolnik bierze żonę,

Hejże, hejże, hejże ha, rolnik bierze żonę. × 2

Żona bierze dziecko, żona bierze dziecko.

Hejże, hejże, hejże ha, żona bierze dziecko. × 2

Dziecko bierze nianię, dziecko bierze nianię.

Hejże, hejże, hejże ha, dziecko bierze nianię. × 2

Niania bierze kotka, niania bierze kotka.

Hejże, hejże, hejże ha, niania bierze kotka. × 2

Kotek bierze myszkę, kotek bierze myszkę.

Hejże, hejże, hejże ha, kotek bierze myszkę. × 2

Myszka bierze serek, myszka bierze serek.

Hejże, hejże, hejże ha, myszka bierze serek. × 2

Ser zostaje w kole, bo nie umiał w szkole.

Tabliczki mnożenia, ani podzielenia. × 2

2. „Tajemnicze pudełko” – rozmowa na temat produktów pochodzenia zwierzęcego. Rodzic przygoto­wuje pudełko z niewielkim otworem przez który można włożyć rękę. Dzieci wyciągają z niego różne produkty pochodzenia zwierzęcego.

3. Wspólne oglądanie książek i albu­mów o gospodarstwach, o pracy rolnika, maszynach.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 11;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 9, 11, 12, 14, 15, 18, 19, 21.

 

.......................................................................................

02.04.2020 Czwartek

 

Witam wszystkich w Światowy Dzień Autyzmu.
Jest to dzień, w którym króluje kolor niebieski.
Od poniedziałku rysujemy ,wycinamy, malujemy przedmioty, figury, kwiaty, właśnie w kolorze niebieskim.
Kolor ten na całym świecie symbolizuje autyzm.
Ciekawa jestem co na dzisiaj przygotowaliście ma swoich kartkach w tym kolorze.
Może dzisiaj spróbujecie namalować, narysować, albo wyciąć z kolorowego papieru takie niebieskie światełko, a praca będzie nosić tytuł

,,Zapal się na niebiesko,,

 

„Maszyny rolnicze”

 

1.Taniec do piosenki „Rolnik sam w dolinie”

2. Praca plastyczna „Traktor”

3.Spacer z rodzicami i poszerzanie wiedzy przyrodniczej.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 11;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 4, 5, 6, 12, 14, 18, 19, 21.

................................................................................

 

03.04.2020 Piątek

 

Witam wszystkich
Dzisiaj ostatni dzień tygodnia
Proszę podzielić na sylaby i głoski wyraz ,, tydt,,
Czy jesteście dzisiaj weseli czy smutni?
Co to jest radość?
Co to jest smutek?
Co robicie najczęściej jak jesteście szczęśliwi?
Czy wiecie co to szczęście?
Weźcie kartki i farby i malujcie kolor z jakim kojarzy się wam szczęście

 

 

„Cztery pory roku w gospodarstwie”

 

1.Przesłuchanie wiersza „Od wiosny do wiosny” i rozmowa na jego temat.

Od wiosny do wiosny

Hanna Zdzitowiecka

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Z lodu uwalnia się rzeka

i ze snu budzą się drzewa,

ptaki wracają z daleka,

będą wić gniazda i śpiewać.

Sady zabielą się kwieciem…

To wiosna! Wiosna na świecie!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Dni coraz dłuższe, gorętsze

pod lipą ciche pszczół brzęki,

woń siana płynie powietrzem,

z pól żniwne słychać piosenki,

zakwitły malwy przed chatą…

Lato na świecie! Już lato!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

W sadzie już jabłko dojrzewa

niebem sznur ptaków mknie długi.

Liście się złocą na drzewach

idą jesienne szarugi

wiatr nagle drzewa gnie w lesie…

Jesień na świecie! Już jesień!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Długie i ciemne są noce

śniegową włożył świerk czapę

śnieg w słońcu tęczą migoce

i sople lśnią pod okapem,

rzekę pod lodem mróz trzyma…

Zima na świecie! Już zima!

Na niebie jaśnieje słońce,

dni płyną, płyną miesiące…

Ze snu się budzi leszczyna

i nową wiosnę zaczyna!

Rozmowa na temat wiersza” Czy udało Wam się zapamiętać, które pory roku są przedstawione wierszu? Co oznacza sformułowanie „płyną miesiące”? Jakie prace gospodarskie wykonuje się w ogrodzie lub w polu wiosną, latem, jesienią a jakie zimą?

2. „Karmimy kurki” – zabawa usprawniająca aparat mowy. Dzieci rysują na kartce duże koło i je wycinają. Niepotrzebne fragmenty papieru tną na niewielkie kawałki (wielkości paznok­cia kciuka) – będą udawać pokarm kurek. Następnie dzieci za pomocą słomek przenoszą papiero­we ścinki na wycięte koła i przeliczają je.

3.Spacer z rodzicami.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

II: 11;

III: 2, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 7, 8, 12, 13, 18, 19, 21.

 

Opracował nauczyciel:

O.Z.

......................................................................................

 

Temat tygodnia (23.03-27.03)

Zwierzęta z wiejskiego podwórka


23.03.2020 Poniedziałek
„W gospodarstwie”


1.Ćwiczenia z dzieckiem pisania literki „ł” (dla Adasia)

2.Spacer z dzieckiem po parku

3.Taniec z dzieckiem  (temat dowolny)

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)



24.03.2020 Wtorek
 „Domy zwierząt”


1.Rysowanie z rodzicami  zwierząt w zagrodzie

2.Przesłuchanie wiersza A. Frączek „W domu najlepiej” rozmowa na jego temat:

 

Dorsz Dionizy, jak bociany, chciał mieć gniazdo pod chmurami,

lecz, gdy znalazł się na dachu, zaraz drapnął w dół ze strachu.

 Ślimak Dyzio chciał się ukryć, hen, na drzewie, w dudka dziupli,

 a ów dudek z marnym skutkiem wtykał czubek w kundla budkę…

Pies się do muszelki wciskał, ale zmieścił tam ćwierć pyska.

 Dzik w pośpiechu siadł na grzędzie – spadał z niej dwa razy prędzej.

 Pomyśleli… podumali… I do domów się udali.

Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza: „Czy wiersz was rozbawił? Dlaczego? Które zwierzę was najbardziej rozbawiło? Posłuchajcie wiersza jeszcze raz i powtórzcie rymujące się słowa. O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie zwykle mieszkają te zwierzęta? Dlaczego właśnie tam? Gdzie chciało zamieszkać każde z tych zwierząt? Jak się skończyły ich próby zamieszkania w innych niż zwykle miejscach? Czy to były odpowiednie dla nich domy? Dlaczego? Co by było, gdyby człowiek chciał zamieszkać w tych miejscach, które wybrały zwierzęta? Po co zwierzęciu potrzebny jest dom? Jak się nazywają domy znanych nam zwierząt: kury, świni, konia, krowy?”

3.Liczenie zwierząt znajdujących się w zagrodzie

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)
 

25.03.2020 Środa
 „Odgłosy wiejskiego podwórka”


1.Rozpoznawanie odgłosów wydawanych przez zwierzęta w gospodarstwie

2.Rzucanie i łapanie piłki na przemian z rodzicami

3.Rysowanie z rodzicami na temat „ Na wiejskim podwórku”

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

.................................................................

26.03.2020 Czwartek

Dzień dobry dzieci
Witam wszystkich w ten poranek.
Spójrzcie w okno, jaką mamy pogodę dzisiaj?
Czy pada deszcz?
Czy świeci słońce?
A jak mamy teraz miesiąc?
A jaki mamy dzień tygodnia ?
Podzielmy wyraz ,,środa,, na sylaby i na głoski
A teraz proszę każdego z was, żeby siadł przy stole z kartką papieru i kredkami

Proszę,żeby każdy z was narysował co widzi za oknem
Narysujcie dzisiejszą pogodę
Powiedzcie jakich barw do tego użyliście
Podzielcie wyraz ,, żółty,, ,,niebieski,,na sylaby

Później na głoski
Miejmy nadzieję, że już niedługo będziemy mogli iść wspólnie na spacer

 

 „Ale jaja!”

  1. Najpiękniejsze… – słuchanie opowiadania, rozmowa na temat jaj zwierząt

Najpiękniejsze…

Grzegorz Kasdepke

„Jak wiadomo, każda mama pragnie, aby jej dziecko było naj, naj, najwspanialsze!…

Prawda?

Tak samo rzecz się miała z pewnymi dobrze mi znanymi kurami. Któregoś ranka wszystkie trzy zniosły jajka. Cóż to była za radość! Gdakały wniebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miło­ścią na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania.

– Z mojego jajeczka – gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku!

– A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi!

Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziew­czynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze.

Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły.

– Mój kogucik – gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paski.

– A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki.

Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajo na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki.

Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaki na świecie.

Którejś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… – zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci.

– Jaka śliczniutka!… – wygdakała pierwsza kura.

– Mój ty kochany!… – rozczuliła się druga.

– Chlip, chlip!… – płakała ze szczęścia trzecia kura.

A małe kurczaczki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie:

– Mamo! Już jestem!

Rozmowa z dziećmi na temat tekstu: O jakich kurczakach marzyły kury? Co kury zrobiły z jaj­kami? Jakiego koloru były małe kurczaczki? Jakie zwierzęta wykluwają się z jaj? Dzieci szukają od­powiedzi w dostępnych książkach i czasopismach, korzystają z własnej wiedzy. Podają przykłady zwierząt, które wykluwają się z jaj. Rodzic może pomóc nazwać kategorie tych zwierząt: owady, ryby, gady, płazy. Wśród ssaków zaledwie dwa gatunki – dziobak i kolczatka.

  1. Wspólne przygotowanie pasty jajecznej na kanapki.
  2. Spacer z rodzicami.
  3. Wspólne układanie puzzli, rozgrywanie gier planszowych.

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 2, 5, 8, 12, 15, 19, 21.

......................................................................

27.03.2020 Piątek

 

Witam dzisiaj Was kochani
Dzisiaj jest piątek, ostatni dzień tygodnia, kiedy się spotykamy tu z Wami.
Podzielcie wyraz piątek i tydzień na sylaby i głoski.
Jaki macie dzisiaj humor, dobry, bo ja tak i cieszę się z tego , że mogę do Was przekazać tę kilka słów.
Powielamy wyraz ,,słowo,, piątek,,,, tydzień,, na sylaby i głoski.
Dobry humor to dobre emocje.
Jakie dobre emocje znacie jeszcze?
Do miłego zobaczenia w poniedziałek.

 

„Skąd się bierze ser?”

  1. Wspólna wycieczka do sklepu. Dzieci wraz z Rodzicami wybierają się do pobliskiego sklepu spożywczego w poszukiwaniu produktów mlecznych.
  2. Polisensoryczne poznanie produktów mlecznych. Dzieci oglądają zakupione produkty, Degustują produkty, opowiadają, jaki mają smak, zapach, czy im smakują.
  3. „Wszystko z mleka” – praca plastyczna. Dzieci przeglądają gazetki reklamowe z różnych sklepów, wycinają produkty, które są zrobione z mleka, naklejają je na kartki.

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

Obszar Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego

I: 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9;

III: 2, 4, 5, 8, 9;

IV: 1, 2, 5, 6, 12, 13, 18, 19, 21.

.................................................................................

 

Temat tygodnia (16.03.-20.03)

Witaj wiosno


16.03.2020 Poniedziałek
”Wiosenne pączki”


1.Spacer z rodzicami szukanie śladów wiosny,

2.Taniec z rodzicami do piosenki „Idzie wiosna”,

sł. Jan Babicz, muz. Zbigniew Ciechan

 

Strojna w zieleń poprzez ziemię idzie wiosna.

Cała w kwiatach w śpiewie ptaków, w blasku słońca.

Jasną chmurę ma nad czołem, uśmiechnięta.

Wiatrem miękkim pełnym ciepła owinięta.

 Idzie ziemią, idzie wodą, jak to wiosna.

 Aż do lata dojdzie strojna, by tam zostać.

Pytania rodziców na temat tekstu piosenki?

„O czym jest piosenka? Jak wyglądała Wiosna? W co była ubrana? Czy piosenka jest wesoła czy smutna. Po czym to poznajemy?”

3.Oglądanie materiału przyrodniczego zebranego na spacerze z rodzicami

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 

 

17.03.2020 Wtorek
”Witamy powracające ptaki”


1.Zabawa z rodzicami w „Ptaki do gniazd”

Dzieci układają szarfy na podłodze. Rodzic włącza piosenkę „Idzie wiosna”, dzieci swobodnie poruszają się po sali. Na hasło Rodzica: „Głodne ptaki!” dzieci kucają i stukają palcami dziesięć razy w podłogę, głośno licząc, po czym ponownie biegają po sali. Gdy muzyka cichnie, dzieci chowają się w szarfach-gniazdach. W kolejnych rundach Rodzic zabiera jedną szarfę, dziecko, które zostanie bez gniazda, siada obok.

2.Przesłuchanie opowiadania S. Kraszewskiego „Szpacze wesele i ptasie trele” o rozmowa na jego temat

Ej, piękne to było wesele! Kiedy szpak Szpakowski żenił się z piękną szpaczanką zza rzeki, cały las huczał od plotek. Sroka przygadywała, że szpaczanka ma krzywe piórka w ogonie i jedną nóżkę bardziej. A pan młody dziób złamał w bójce o szpaczankę i teraz krzywo się uśmiecha, ale wiadomo – sroka to stara plotkarka i nikt jej nie uwierzy, dopóki nie zobaczy na własne oczy. Przez te jej plotki Szpakowie nie zaprosili sroki na wesele. Bo i po co? Prezentu państwu młodym nie przyniesie, a jeśli nawet, to kradziony. Bo sroka – nie dość, że plotkarka, to jeszcze złodziejka. Lista gości była długa i szeroka. Spisana na piasku rzecznym ptasimi pazurkami, zacierana przez wiatr i fale rzeki. A kiedy stary bóbr przeciągnął po piasku pęk gałązek wierzbowych, to już nikt nie wiedział, kto był zaproszony a kto nie. Ale najważniejsze, że jacyś goście przyszli, a raczej przylecieli na skrzydłach. Wielki zlot gości weselnych rozpoczął się od samego rana, od słowików i skowronków. Wcześnie zawitał gość honorowy i kuzyn Szpakowskiego, szpak Mądrak. Bociany i jaskółki odsypiały długą i męczącą podróż z Afryki. − Moim słońcem jest księżyc, dniem noc – powiedziała sowa. Sowa mądra głowa, ale światła nie lubi. Kukułka spóźniła się na wesele, przyleciała zdyszana i  wszystkim wmawiała, że szukała miejsca na gniazdo. Czy kto widział kiedyś kukułcze gniazdo? Kiedy państwo młodzi zaświergotali do siebie radośnie i  zaczęli wić wspólne gniazdko, rozpoczęły się ptasie trele. Pierwszy – szpak, zaczął tak: − Weselisko miały szpaki, zaprosiły różne ptaki! Oj, tak, tak! A potem jaskółki: − Gdy jaskółki się zjawiły, piękną wiosnę wywróżyły! Wit, wit, wit!

Po jaskółkach bociany: − Przyleciały też bociany, na weselu dalej w tany! Kle, kle, kle! − Tańczy bocian z bocianową, podskakują sobie zdrowo! − Nie podskakuj, kiedyś słaby, zbieraj siły swe na żaby! − Nie na żaby, lecz na dziatki, bo czekają na nie matki! A gdy kukułka przyleciała spóźniona, ptaki jej przygadywały: − A kukułka się spóźniała, do gniazd jajka podrzucała! A na to kukułka: − Miałabym kukułcze stadko, lecz nie jestem dobrą matką! Ku, ku! A na to ptaki: − Ani w gnieździe, ni przy garze, bo najlepiej jest w zegarze! I znowu kukułka: − Lepsza matka, gdy przybrana, oj da dana, aż do rana! I ptaki: − Dobre chęci, marne skutki, gdy kukułcze są podrzutki! I kukułka: − Na wesele się spóźniłam, bo kukułcze gniazdo wiłam! I ptaki: − Tyle złego, co dobrego, nie ma gniazda kukułczego! I kukułka: − Moje życie to nie bajka, nie ma gniazda, lecz są jajka! A gdy pojawiła się sowa, ptaki zaśpiewały: − Przyleciała z dziupli sowa i pod skrzydło głowę chowa! A na to sowa: − Oj, tańcować nie jest łatwo, kiedy w oczy razi światło! A potem ptasi muzykanci podeszli do młodej pary i zaśpiewali: − Ej, nieraz bywało muzykantów wielu, lecz najwięcej grało na szpaczym weselu! − Ej, trawy narwały, piórek naznosiły, dla siebie i szpacząt gniazdko będą wiły! − Szczebiotały szpaki nie tylko od święta, będą miały w gniazdku wesołe szpaczęta! Ptasie trele i tańce trwały Aż do świtu. A potem było następne wesele i kolejne ptasie gody, aż wszystkie ptaki w lesie uwiły swoje gniazdka. I ja tam byłem, ptasie mleko piłem, o niebieskich migdałach całą noc marzyłem!

Rodzic prowadzi rozmowę dotyczącą treści opowiadania: „Jakie ptaki zostały zaproszone na wesele? Jakie ptaki przyleciały? Kogo szpaki nie zaprosiły i dlaczego? Co mówiły o sobie ptaki? Co mówiła o sobie kukułka? Za co ptaki nie lubią kukułek?”

3.Spacer z rodzicami i zbieranie śladów wiosny

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 


18.03.2020 Środa
 „Zdrowie na wiosnę”


1.Rysowanie z rodzicami na temat „Nasze zdrowie”

2.Taniec do piosenki „Idzie wiosna”

3.Spacer z rodzicami

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)


 
19.03.2020 Czwartek
”Wiosna w sztuce”


1.Przesłuchanie wiersza J. Halagardy „Kaczeńce” i rozmowa na jego temat

Usiadły kaczeńce kępami i patrzą złotymi oczkami: na żabki zielone, skaczące, motylki fruwające.

Przysiadły motyle – na chwile, rosę z kwiatków strząsały, i znów się wzbiły do nieba i poleciały…

A szary pajączek widział, co robi motyl i żabka. Chociaż cichutko siedział pod małym listkiem kwiatka.

Namaluj wiosnę farbami: kaczeńce, żabki, motyla, biedronkę i pająka: Spójrz! Jaka piękna łąka!

2.Rysowanie z dzieckiem na temat „Barwne kwiaty”

3.Spacer z rodzicami po parku i rozpoznawanie pierwszych oznak wiosny

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)

 


20.03.2020 Piątek
„Żegnamy Marzannę”


1.Wspólny taniec dziecka z rodzicami

2.Stworzenie Marzanny – praca plastyczna (konstruowanie kukły  Marzanny)

3.Przesłuchanie piosenki „Marzenna zła panna”

sł. i muz. Bożena Forma

 

Marzanna, zła panna,

smutki i choroby zabiera ze sobą do głębokiej wody.

Ref.: La la la la la la do głębokiej wody.

Niech płynie do morza, niechaj szybko znika.

A my już wiosenkę pójdziemy powitać.

Ref.: La la la la la la pójdziemy powitać

4.Ćwiczenia grafomotoryczne (według pomysłu rodziców)


 

Opracował nauczyciel:

O.Z.

 

2020 - mp35.czest.pl Onika.pl Strony WWW Częstochowa